فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: آژنزی واژن، یکی از ناهنجاری‌های مهم در دستگاه تناسلی است که ثانویه به نقص تکامل مجاری مولرین روی می‌دهد و بیشتر در سندرم راکی‌تانسکی دیده می‌شود. آژنزی واژن، با ایجاد نئوواژن در جراحی قابل اصلاح است. روش‌ها: این مطالعه گذشته‌نگر بود و در آن 72 بیمار مبتلا به آژنزی واژن که در فاصله‌ی زمانی خردادماه 1397 تا 1402 در بیمارستان مریم کرج، تحت عمل واژینوپلاستی با استفاده از گرفت سیگموئید قرار گرفته بودند، شرکت داده شدند. بیماران بعد از عمل بین 3 ماه تا 4/5 سال جهت بررسی نتایج درمان پیگیری شدند. یافته‌ها: حداقل سن بیماران 13 و حداکثر 40 سال بود. 7 نفر سابقه‌ی عمل مک ایندو داشتند. متوسط میزان عوارض جراحی در سه ماه بعد از جراحی به ترتیب شامل خونریزی در 5 مورد، درد در 3 مورد، ترشحات واژینال غیرطبیعی در 3 مورد، عفونت محل انسزیون در 2 مورد، پارگی واژن متعاقب نزدیکی در 2 مورد و فیستول رکتوواژینال در 3 مورد بود. در بررسی عوارض در 6 و 12 ماه بعد از عمل، تنها 2 نفر از بیماران ترشحات واژینال مختصر را گزارش کردند. بعد از انجام جراحی، 5 بیمار موفق به ازدواج شده بودند. همه‌ی بیماران متأهل بعد از عمل رضایت جنسی کامل داشتند. نتیجه‌گیری: با توجه به ایجاد مجرای مناسب برای فعالیت جنسی،‌ عوارض کم و امکان برقراری ارتباط حداکثر 3 هفته پس از ترخیص، جراحی با روش گرفت سیگموئید روشی مناسب برای درمان بیماران فاقد واژن بود.