شناسایی مولفه های رهبری اصیل دانشگاهی
نویسندگان
1 گروه مدیریت و برنامه ریزی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استاد دانشگاه تهران
4 دانشیار دانشگاه تهران
5 استادیار گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22054/jrlat.2024.78668.1728چکیده
با توجه به نوپا بودن موضوع رهبری اصیل در ادبیات رهبری و وجود ابهام در مورد ساختار و مولفههای آن در بین تحقیقاتی که انجام گرفته است و همچنین احساس خلاء روزافزونی که در دو دهه اخیر در گرایش به سمت رفتارهای اصیل رهبری در سازمانها دیده میشود، نیاز به شناخت بیشتر و بهتر مفاهیم و ساختار رهبری اصیل را در بین محققان حوزه مدیریت و رهبری، شدت بخشیده است؛ هدف تحقیق حاضر، بر آن است با شناخت و شناسایی جامعتر مفاهیم و مولفههای تشکیل دهنده رهبری اصیل، از ابهامات ساختاری آن کاسته و با مطالعهای نظاممند و متمرکز بر زمینه رهبران دانشگاهی با ارائه الگویی یکپارچه به این سئوال کلی پاسخ دهد که رهبری اصیل دانشگاهی چیست و از چه ابعادی تشکیل شده است. این پژوهش با استفاده از روش کیفی فراترکیب انجام گرفته است. جامعه پژوهش شامل 61 مورد (مقاله، کتاب/ فصل کتاب و رساله) میباشد که از بین 2186 سند بررسی شده انتخاب گردید. یافتههای فراترکیب به شناسایی 305 مفهوم اولیه، 59 زیرمقوله و نهایتاً 4 بعد رهبری اصیل دانشگاهی شامل: خود شدن، مثبتگرایی، اصالت رابطهای و اخلاقمداری منجر شد. با توصیف روند و دلایل احصاء مولفههای بدست آمده و مقایسه رهبری اصیل با سایر سبکهای رهبری، به کاستن از ابهامات ساختاری و شفافیت بیشتر آن پرداخته شده است.