رابطه اعتماد سازمانی و تاب‌آوری سازمانی با ادراک از سکوت سازمانی در بین معلمان درس هنر دوره متوسطه شهر کربلا

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه پیام نور

2 واحد بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان

doi
10.22054/jrlat.2024.78290.1721
چکیده

این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین اعتماد سازمانی و تاب آوری سازمانی با ادراک از سکوت سازمانی بین دبیران هنر در شهر کربلای عراق انجام شد. روش تحقیق آن از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل همه‌ی معلمان هنر دورۀ متوسطه شهر کربلا در سال 2023 به تعداد 146 نفر می‌شده است. برای نمونه‌گیری از روش تصادفی طبقه‌ای استفاده شد و بر این اساس تعداد 103 معلم بر اساس فرمول حجم نمونه کرجسی و مورگان (1970) انتخاب و در مطالعه شرکت داده شدند. داده‌ها از طریق نسخه برگردان‌شده به زبان عربی پرسشنامه‌های: اعتماد سازمانی شفیعی (1390)، تاب‌آوری امیری و همکاران (1397) و سکوت سازمانی زکریاپور (1393) گرداوری شدند. برای سنجش روایی محتوایی مقیاس‌ها از شاخص روایی محتوای لاوشه استفاده شد. بر این اساس، روایی محتوایی هر یک از مقیاس‌ها به ترتیب: 78/0، 74/0 و 75/0 محاسبه شد که نشان می‌دهد مقیاس‌ها از روایی محتوایی کافی برخوردارند. نیز برای سنجش پایایی ابزارها از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد. بر این اساس پایایی هر مقیاس به ترتیب: 70/0، 82/0 و 81/0 برآورد شد که نشان می‌دهد ابزارها از پایایی کافی برخوردار هستند. برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 26 و آزمون‌های آماری همبستگی و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین اعتماد سازمانی و تاب‌آوری سازمانی با سکوت سازمانی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (01/0p>). همچنین مشخص شد که سه مؤلفه‌ از مؤلفه‌های اعتماد سازمانی و دو مؤلفه از از مؤلفه‌های تاب‌آوری سازمانی، پیش‌بینی‌کنندۀ قوی و منفی سکوت سازمانی هستند (01/0p>).