اندازه گیری انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری منابع مختلف روغن سویا و بررسی تأثیر مصرف آن‌ها بر عملکرد جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 مدیر گروه علوم دامی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، تخصص: تغذیه طیور/ تغذیه زنبور عسل

2 مربی گروه علوم دامی، موسسه آموزش عالی علمی کاربردی و مهارتی کشاورزی. تهران. ایران

3 مدیر مرکز بهداشت و درمان شهرستان شاهین شهر و میمه. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. اصفهان. ایران

doi
10.22059/jap.2017.60531
چکیده

به منظور اندازه­گیری خصوصیات فیزیکی - شیمیایی منابع روغن سویا و بررسی تاثیر مصرف آن­ها بر عملکرد رشد جوجه­های گوشتی دو آزمایش انجام شد. در آزمایش اول، الگوی اسیدهای چرب روغن مایع سویا، روغن هیدروژنه سویا، روغن بازیافتی سویا و مایع صابون اسیدی سویا اندازه­گیری شد و انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری (AME) آن­ها با استفاده از خروس­های بالغ برآورد شد. در آزمایش دوم، اثرات مصرف میزان پنج درصد از روغن­های مورد مطالعه در جیره، بر عملکرد رشد جوجه­های گوشتی راس 308 در قالب یک طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار بررسی شد. مقدار اسید لینولئیک در روغن­های مایع، هیدروژنه، بازیافتی و مایع صابون اسیدی سویا به ترتیب 46/51، 35/11، 53/32 و  درصد بود.AME  برآورد  شده برای روغن­های مایع سویا، هیدروژنه سویا، بازیافتی سویا و مایع صابون اسیدی سویا به روش حاصل ضرب به ترتیب 8920، 8733،8602 و 7836 کیلوکالری بر کیلوگرم و به روش تفاضل به ترتیب 9016، 8794، 8765 و 7906 کیلوکالری بر کیلوگرم برآورد شد که بیانگر بالاتر بودن مقادیر انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری محاسبه شده به روش تفاضل نسبت به روش حاصلضرب می­باشد. همچنین استفاده از روغن هیدروژنه سویا در جیره، مصرف خوراک را در مقایسه با روغن مایع سویا افزایش داد (05/0P<). در دوره رشد، میزان افزایش وزن با تغذیه جیره­های حاوی مایع صابون اسیدی سویا در مقایسه با جیره­های حاوی روغن مایع سویا، کاهش و ضریب تبدیل افزایش یافت (05/0P<). نتایج نشان داد که مصرف روغن بازیافتی سویا هیچگونه اثر سویی بر عملکرد جوجه­های گوشتی ندارد.