تحلیل انتقادی سیاست‌های توانمندسازی معلمان

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. رایانامه: ghiasi.saeed@gmail.com

2 دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشگاه علامه طباطبائی / معلم آموزش‌وپرورش، تهران، ایران. رایانامه: atalebi590@gmail.com

3 نویسنده مسئول، دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. رایانامه: khorsandi@gmail.com

doi
10.22054/jrlat.2024.70737.1626
چکیده

توانمندسازی معلمان فرایندی پیچیده و چندبعدی است که نیازمند سیاست‌گذاری پویا در ابعاد متعددی است. در پژوهش حاضر تلاش شد عوامل مؤثر بر پدیده توانمندسازی معلمان موردبحث و بررسی قرار گیرد. پژوهش با اعمال رویکرد ترکیبی و در دو گام مطالعه تطبیقی و تحلیل انتقادی انجام شد. در بخش نخست داده‏های مربوط به آموزش معلمان در کشورهای فنلاند، سنگاپور، ژاپن، اتریش، فرانسه و ایران در محورهای مشخص جمع‌آوری گردید و در گام دوم با (14) نفر از متخصصین تعلیم و تربیت، مدیران و اعضاء هیئت‌علمی دانشگاه فرهنگیان مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. یافته ‏های پژوهش مبین آن است که توانمندسازی معلمان از دو بعد کلان و خرد با موانع متعددی مواجه است. ضعف جایگاه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی معلمان از منظر کلان و ضعف آموزش ‏های بدو خدمت، ضمن خدمت، حمایت از توسعه مستمر حرفه‏ ای و فقدان سیاست جذب فراگیر مناسب از منظر خرد مانع توانمندسازی معلمان شده است؛ بنابراین توصیه می‏ شود به‌منظور ارتقاء جامعه و حرکت در مسیر توسعه پایدار، دیدگاه مسئولین به آموزش‌وپرورش و این حرفه در ابعاد مختلف و به‌صورت عملی تغییر کرده و سیاست‏ هایی متناسب با نیازهای جامعه معلمان و سطح بین‌المللی اتخاذشده و از ورود افرادی که استعداد، علاقه و شایستگی لازم را ندارند، جلوگیری شود.