تاثیر ابزارهای میانجی برمیزان پیشرفت مهارت نوشتاری زبان آموزان با تکیه بر روانی متن
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوت
2 عضو هیئت علمی گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشکده زبانهای خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
doi
10.22059/jflr.2017.232042.328چکیده
برای بهبود یادگیری توجه به محیط آموزشی رویکردی نوین در آموزش زبان محسوب میشود. این پژوهش میکوشد تاثیر سه محیط آموزشی را بر پیشرفت مهارت نوشتاری زبان آموزان از منظر روانی متن بررسی کند. پژوهشگران، چهار گروه آموزشی نوشتاری طراحی کردند؛ سه گروه تجربی ( گروه رو در روی دو نفری 21 نفر، گروه غیر همزمان رایانهای 20 نفر و گروه رو در روی فردی 26 نفر) و یک گروه شاهد 16 نفر. بر اساس نمرات آزمون تعیین سطح آکسفورد 83 نفر در این تحقیق شرکت کردند. گروههای تجربی، در معرض آموزش مهارت نوشتن بر اساس شیوه داربست-محور قرار گرفتند.نتایج حاصل از روش تحلیل واریانس یک طرفه موید موفقیت گروه آزمایشی رو در روی دو نفره در پیشرفت مهارت نوشتاری از نظر روانی متن در مقایسه با سایر گروهها بود که نشانگر اهمیت رویکرد همکوشی است. بنابراین شایسته است معلمان با اتخاذ رویکرد همکوشی برای افزایش مهارت نوشتاری زبان آموزان برنامهریزی کنند و برای تغییر شرایط در جهت ارتقاء بهرهمندی مناسب در راستای اهداف آموزشی از کارهای گروهی استفاده نمایند.