مقایسه تأثیر عملیات حرارتی کوئنچ- بخشبندی (Q-P) و کوئنچ مستقیم (D-Q) بر ریزساختار و خواص مکانیکی یک فولاد استحکام بالای حاوی میکرو آلیاژ Ti
نویسندگان
1 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 کارشناس، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
5 دکتری، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/ijme.2022.163349چکیده
کوئنچ-بخشبندی یکی از روشهای تولید فولادهای پیشرفته استحکام بالا است. اصول عملیات حرارتی مذکور مبتنی بر نفوذ کربن از مارتنزیت به آستنیت باقیمانده (γR) و پایدارسازی γR است. در این پژوهش آلیاژ با ترکیب شیمیایی wt%Al054/0– wt%Si 5/1 –wt%Mn 2/2 –wt%C 21/0–Fe حاوی 08/0% Ti بهعنوان یک میکروآلیاژ در یک کوره ذوب القایی در خلاء بصورت شمش ریخته گری گردید. شمش مزبور بهمدت 3 ساعت در دمای °C1200 تحت عملیات حرارتی همگنسازی قرار گرفت. شمش همگن سازی شده توسط فرآیند نورد گرم و سرد بهصورت ورقی به ضخامت mm 5/1 نورد شد. ورق تهیه شده تحت عملیات حرارتی Q-P و کوئنچ مستقیم قرار گرفته و از لحاظ ریزساختار و خواص مکانیکی مورد مقایسه قرار گرفته است. مقایسه تأثیر عملیاتهای مذکور بر ریزساختار و خواص مکانیکی فولاد توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، آنالیز اشعه ایکس (XRD)، ریزسختیسنجی و متالوگرافی انجام شد. نتایج بدست آمده نشان داد که نمونهای که تحت عملیات حرارتی کوئنچ-بخشبندی قرار گرفته است، شکلپذیری بهتری نسبت به نمونه کوئنچ مستقیم دارد. استحکام و شکلپذیری نمونه حاصل از کوئنچ-بخشبندی به ترتیب MPa 1062 و 52/24 درصد و استحکام و شکلپذیری نمونه حاصل از کوئنچ مستقیم نیز به ترتیب MPa 1484 و 21/15 درصد گزارش شد.