اثرات والپروئیک اسید در پیشگیری از مرگ سلولهای الیگودندروسیتی القاء شده با کاپریزون
نویسندگان
1 استادیار، مرکز توسعهی پژوهشهای بالینی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 استادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i747.1090چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: یکی از مکانیسمهای مهم در ﺗﺨﺮﯾﺐ پیشروﻧﺪهی ﻣﯿﻠﯿﻦ و ایجاد ﻧﺎﺗﻮانیﻫﺎی عصبی آپوپتوز ﺳﻠﻮلﻫﺎی الیگودندروسیتی است. مرگ سلولهای الیگودندروسیتی معمولاً به دلیل التهابات موضعی و اثرات سمی بعضی از عوامل محیطی ایجاد میشود. والپروئیک اسید بدلیل داشتن اثرات متنوع آنتیاکسیدانی، ضد آپوپتوزی، ضد التهابی و محافظتکنندگی عصبی، قادر است باعث افزایش بقا و تمایز سلولی شود. در مطالعهی حاضر اثرات این ترکیب در پیشگیری از مرگ سلولهای الیگودندروسیتی در جسم پینهای مغز موش مورد بررسی قرار گرفت.روشها: در این مطالعه، تعداد 40 عدد موش سوری بصورت تصادفی در چهار گروه شاهد، شم، کاپریزون و والپروئیک اسید /کاپریزون تقسیم شدند. به منظور مرگ سلولهای الیگودندروسیتی از ترکیب کاپریزون 2/0 درصد استفاده شد. بعلاوه ترکیب والپروئیک اسید بصورت داخل صفاقی، روزانه و با دوز mg/kg300 و به مدت سه هفته استفاده شد. به منظور بررسی مارکرهای ویژه سلولهای الیگودندروسیتی، از روشهای ایمونوهیستوشیمی و ریل تایم استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد که درصد سلولهای بیانکنندهی مارکر (Oligodendrocyte transcription factor) Olig2 و (Myelin oligodendrocyte glycoprotein) Mog در گروه دریافتکنندهی والپروئیک اسید، نسبت به گروههای دریافتکنندهی کاپریزون به شکل معنیداری افزایش پیدا کرده است (0/05 > P). همچنین، افزایش بیان ژنهای ویژهی سلولهای الیگودندروسیتی در روش Real Time-PCR گزارش شد.نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که والپروئیک اسید، توانایی پیشگیری از مرگ سلولهای الیگودندروسیتی را دارد و لذا استفاده از این ترکیب میتواند راهکاری مناسب، برای پیشگیری از تخریب میلین در بافت عصبی باشد.