سطح لاکتات سرم و سایر عوامل در مسمومیت با داروی متفورمین: گزارش بیماران
نویسندگان
1 استادیار، گروه فارماکولوژی، دانشکدهی پزشکی و ، مرکز تحقیقات طب سنتی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
2 بورد تخصصی طب اورژانس، بیمارستان کوثر، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران
3 استادیار، بخش اورژانس، بیمارستان کوثر، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران
4 دانشیار، مرکز تحقیقات سمشناسی، گروه سمشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان لقمان حکیم، تهران، ایران.
doi
10.48305/jims.v41.i747.1104چکیده
مقاله کوتاهمقدمه: شناسایی عوامل مؤثر در پیشرفت اسیدوز لاکتیک و احتمال مرگ در درمان بیماران مسموم شده با متفورمین امری ضروری است. این مطالعه به بررسی سطوح لاکتات خون در بیماران مسموم با متفورمین و فاکتورهای مؤثر بر آن میپردازد.روشها: این مطالعه گزارش بیماران است که در دو مرکز سمشناسی بالینی در ایران به مدت یک سال انجام شد. 16 بیمار در این مطالعه وارد شدند. پرسشنامه بر اساس مشخصات دموگرافیک فرد، علائم حیاتی، علائم مسمومیت، بیوشیمی خون، گازهای خون، قند خون و درمان تکمیل شد. سطح لاکتات 6-12-24 ساعت بعد شروع درمان اندازهگیری شد.یافتهها: 3 نفر از بیماران (18/8 درصد) مرد و 13 نفر (81/3 درصد) زن بودند. میانگین سنی افراد 16/22 ± 30/13 سال بود. یک مورد هیپوگلیسمی، 3 مورد اسیدوز متابولیک و 3 مورد سطح کراتینین بالای 1/2 در بین بیماران مشاهده شد. سطح pH و بیکربنات بدو ورود، پیشبینی کنندههای سطح لاکتات بودند. هیچ موردی از مرگ یا اسیدوز لاکتیک مشاهده نشد.نتیجهگیری: سطح pH و بیکربنات خون میتوانند به عنوان پیشبینیکنندههای افزایش لاکتات سرم استفاده شوند. همچنین یافتههای این مطالعه نشان داد که احتمال مرگ و اسیدوز لاکتیک با متفورمین بسیار کم است.