بررسی مشارکت بهرهبرداران در مدیریت بهینه مصرف آب (مطالعه موردی: شبکههای آبیاری دشت قزوین)
نویسندگان
1 دانشگاه لرستان- مرکز آموزش جهاد کشاورزی اراک
doi
10.22067/jwsd.v6i1.70039چکیده
سازماندهی بهره برداران و تولیدکنندگان دارای حقابه در تشکلهای آببران، یکی از راهبردهای اساسی بهرهبرداری آب میباشد. در این تحقیق انتقال مدیریت بهرهبرداری آب و نگهداری از تأسیسات آبی در دشت قزوین که دارای شبکههای آبیاری مدرن میباشد تجزیه و تحلیل شد. نقاط مثبت و منفی انتقال مدیریت، مشکلات و نارساییهای موجود در واگذاری، راهکارها و پیشنهادها به صورت فنی و کارشناسی از طریق بازدید صحرایی و نظرسنجی از نمایندگان کشاورزان و کارشناسان کانون آببران شناسایی و ارائه شده است. با توسعه مدیریت مشارکتی آبیاری در این شبکه نتایجی همچون: سادهسازی امور اداری و اجرایی، کاهش تصدّیگری دولت، صرفهجویی در وقت، اعمال مدیریت محلی، کاهش تلفات انتقال و توزیع آب و ایجاد اشتغال حاصل شد. مشکلاتی همچون نبود همگرایی بین نهادهای دولتی، وجود انحصار در بدنه برخی تشکلها، عدم شفافیت در نحوه وصول آببهاء، عدم ارتباط صحیح بین کشاورزان و کانون، عدم شفافیت و تعامل بین زارعین و سازمانهای دولتی، نبود برخی ظرفیتهای قانونی روشن و گویا، کافی نبودن اعتبار، عدم تعیین مشوقهای لازم در کاهش هزینههای بهرهبرداران، عدم انجام امور ترویجی و آموزشی بررسی شد.