تأثیر سطوح مختلف تنش خشکی بر برخی ویژگی‏‌های مورفولوژیکی و فیزیوشیمیایی سه رقم ریحان (Ocimum basilicum L.)

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشجوی سابق دکتری گروه علوم باغبانی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 مربی پژوهشی مرکز تحقیقات انار، دانشگاه فردوسی مشهد

4 استادیار گروه زراعت، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/ijhs.2015.55870
چکیده

این پژوهش به‌منظور بررسی اثر سطوح مختلف آبیاری بر خصوصیات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی سه رقم اصلاح‌شدۀ ریحان در دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1391 انجام شد. آزمایش گلدانی به‌صورت فاکتوریل بر پایۀ طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سه رقم تجاری ریحان Comin Hoja Larga)، Rubi،Genoes ) و سه سطح تنش خشکی (شاهد، تنش متوسط 75 درصد و تنش شدید 50 درصد ظرفیت زراعی) بود. نتایج تجزیۀ واریانس صفات مورفولوژیکی نشان داد که بین ارتفاع بوته، وزن تر و خشک اندام هوایی و درصد اسانس در ارقام مختلف اختلاف معنا‏داری وجود دارد. همچنین سطوح مختلف تنش خشکی تأثیر معنا‏داری بر تعداد شاخۀ فرعی، وزن تر و درصد اسانس در ارقام مختلف داشت. بر‌اساس نتایج این پژوهش ارقام ‌استفاده‌شده پاسخ فیزیولوژیکی متفاوتی نسبت به تنش خشکی نشان دادند‌ به‌طوری‌که رقم Comin Hoja Larga توانست تنش 50 درصد ظرفیت زراعی را سه هفته قبل از برداشت به‌خوبی تحمل کند. بیشترین میزان کلروفیل b (51/0 میلی‏گرم بر گرم وزن تر) در تنش شدید (50 درصد ظرفیت زراعی) حاصل شد. به‌منظور تولید بیشتر میزان اسانس (75/0 درصد) تنش شدید (50 درصد ظرفیت زراعی) در شرایط مشابه توصیه می‏شود. ‌