فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

انگورهای بی‌دانه به‌طور گسترده در سراسر جهان کشت می‏شوند. استفاده از تکنیک نجات جنین در برنامه‏های به‌نژادی انگورهای بی‌دانه، توانسته است بر مشکلات حاصل از روش‏های به‌نژادی سنتی غلبه کند. از‌آنجا‌که کارایی این تکنیک در سطح مطلوب نیست بنابراین، تلاش‏های زیادی در جهات مختلف به‌منظور ارتقا و بهبود این تکنیک توسط پژوهشگران انجام گرفته است.این پژوهش به‌صورت دو آزمایش جداگانه انجام گرفت و در هر دو آزمایش از سه رقم یاقوتی، فلیم‌سیدلس و پرلت به‌منزلۀ والدین مادری و پدری استفاده شد. خوشه‏ها در زمان دو هفته قبل از شکوفایی با غلظت‏های مختلف سایکوسل و پوتریسین محلول‌پاشی شدند. تخمک‏ها 45 روز پس از گرده‌افشانی از حبه‏ها‏ خارج و در محیط کشت NN تکمیل‌شده با 3 درصد ساکارز، 2/0 درصد زغال فعال و 6/0 درصد آگار کشت شدند. پس از گذشت 10 هفته، جنین‏ها از تخمک‏ها خارج و به محیط کشت MS تکمیل‌شده با 5/2 درصد ساکارز، 2/0 درصد زغال فعال و 7/0 درصد آگار منتقل شدند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که نوع ژنوتیپ والد مادری و پدری و نیز استفاده از پیش‌تیمار پوتریسین و سایکوسل تأثیر مثبت و معنا‏داری بر درصد تکامل آندوسپرم، رشد و جوانه‏زنی جنین‏ها و درصد گیاهچه‏های تولیدی داشت. استفاده از رقم پرلت به‌منزلۀ والد مادری و رقم یاقوتی به‌منزلۀ والد پدری و پیش‌تیمارهای سایکوسل و پوتریسین به‌ترتیب با غلظت 100 و 30 میلی‏گرم در لیتر سبب افزایش درصد صفات مورد بررسی شد.