بررسی اختلالات اضطرابی وخلقی در زنان نابارور مراجعه کننده به کلینیک نازایی منتصریه مشهد (83-84)
نویسندگان
1 استادیار گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 دانشیار گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3 استادیار گروه زنان، مامایی، نازایی، مرکز تحقیقات سلامت زنان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
4 استادیار گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
5 رزیدنت روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22038/ijogi.2008.5918چکیده
مقدمه: نیاز به تولید مثل اساس بقاء نسل بشر است و زوجها نابارور از آن محروم هستند. جنبههای روانی، اجتماعی ناباروری در گذشته غالبا مورد غفلت بوده است لذا بر آن شدیم تا شیوع اختلالات روانی در زنان نابارور را بررسی نمائیم. روش کار: این یک مطالعه توصیفی-مقطعی بر روی زنان نابارور مراجعه کننده به کلینیک نازایی منتصریه در مشهد در سالهای 1383و 1384 می باشد. کلأ 963 نفر با تکمیل پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) ارزیابی و افرادی که نمره برش بالاتر از 28 داشتند به عنوان گروه پر خطر از نظر اختلالات روانپزشکی در نظر گرفته شدند (102 نفر). این گروه تحت مصاحبه بالینی توسط دو روانپزشک از نظروجود اختلالات روانپزشکی بر اساس معیارهای DSMIV گرفتند. نتایج: میانگین سنی بیماران 7/28 سال بود. 4/79% افراد تحصیلات بالاتر از ابتدایی داشتند و 75% خانهدار بودند. اقدامات درمانی در 32% افراد منجر به حاملگی شد. شایعترین درمان به کار رفته درمان دارویی وتلقیح داخل رحمی اسپرم (IUI) و علت ناباروری با عامل زنانه بیشتر از عامل مردانه بود. شایعترین اختلال روانی در بیماران اضطراب منتشر (1/44%) بود. سایر اختلالات اضطرابی در 8/11% و افسردگی در 4/30% افراد دیده شد. ارتباط معنیداری بین سن، جنس، شغل، مدت ناباروری، سطح تحصیلات و آمادگی برای اختلال روانپزشکی وجود نداشت اما ارتباط معنیداری بین نوع درمان(IUI) و بالا بودن خطر اختلالات روانپزشکی وجود داشت (05/0p<). بحث و نتیجهگیری: توصیه می شود که کلیه زوجهای ناباروردر شروع درمان، تحت ارزیابی روانشناختی قرار گیرند و افراد در معرض خطر با روشهای کنترل اضطراب تحت درمان قرار گیرند.