مطالعۀ مقاومت به دمای انجماد توت آمریکایی (Maclura pomifera) با هدف کاربری در فضای سبز شهری
نویسندگان
1 استاد، دانشجوی سابق دکتری، استاد و استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 استاد، دانشجوی سابق دکتری، استاد و استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 استاد، دانشجوی سابق دکتری، استاد و استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
4 استاد، دانشجوی سابق دکتری، استاد و استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijhs.2015.54622چکیده
دما و بهویژه یخبندانهای دیرهنگام از فاکتورهای مهم محیطی محدودکنندة پراکنش جغرافیای گیاهان چوبی است. مطالعهای دربارة میزان مقاومت به تنش یخزدگی گیاهان چهارساله و درختان بالغ توت آمریکایی با هدف کاربری در فضای سبز شهری در دانشگاه تهران بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. نمونهبرداری از شاخههای یکساله با رشد یکسان از پانزدهم آذر تا پانزدهم اسفند با فاصلۀ زمانی سی روز یکبار انجام شد. نمونهها برای اعمال دماهای انجماد (5-، 10-، 15-، 20-، 25- و 30- درجة سانتیگراد) به سرماساز ترموگرادیان منتقل شدند؛ سپس میزان مقاومت به دماهای انجماد با اندازهگیری نشت الکترولیتها، رشد مجدد نمونهها، رطوبت نسبی شاخهها، میزان پرولین، پروتئین و کربوهیدراتهای محلول ارزیابی شد. نتایج نشان داد با کاهش دمای یخزدگی، نشت الکترولیتها در اسفندماه در نمونههای درختان بالغ و چهارساله بهطور معناداری افزایش مییابد، اما در سایر ماهها مقاومت بالایی نشان دادند و بین درصد نشت الکترولیتها و درصد بقای نمونهها همبستگی معناداری (**88/0- =r) مشاهده شد. بیشترین و کمترین کربوهیدراتهای محلول در ماههای مختلف بهترتیب مربوط به ماههای آذر و اسفند بود و همبستگی منفی بالایی با درصد نشت الکترولیتها (**98/0- =r) داشت. حداقل محتوای پرولین شاخهها نیز مربوط به ماه اسفند بود که بیشترین نشت یونی و کمترین رشد مجدد در نمونهها مشاهده شد. با توجه به اینکه خسارت عمدۀ یخزدگی در این گونه مربوط به ماه اسفند و دماهای کمتر از 20- درجۀ سانتیگراد است، بهنظر میرسد درخت توت آمریکایی نسبت به دماهای انجماد مقاوم و یا بهنسبت مقاوم است.