اثربخشی آموزش سرمایه روان‏ شناختی بر جامعه ‏پذیری سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان آموزش و پرورش

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‏شناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 استادیار گروه روان‏شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 استاد گروه روان‌شناسی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22054/jrlat.2023.70833.1628
چکیده

این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش سرمایه روان ‏شناختی بر جامع ه‏پذیری سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان آموزش و پرورش خرم‏آباد انجام شد. روش پژوهش نیمه ‏آزمایشی بوده و طرح آن از نوع پیش ‏آزمون- پس‏آزمون و پیگیری با گروه گواه (کنترل) می‏ باشد. جامعه آماری پژوهش تمامی کارکنان آموزش و پرورش خرم ‏آباد که تعداد آن‏ها در زمان انجام پژوهش در حدود 1534 نفر بوده است. نمونه آماری تحقیق به تعداد 30 نفر (به دلیل نیمه‏ آزمایشی بودن تحقیق) بصورت نمونه‏ گیری هدفمند انتخاب و بصورت گمارش تصادفی در گروه‏ های آزمایش و گواه گمارده شده است. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه جامعه ‏پذیری سازمانی Taormina (1994) و فرسودگی شغلی Maslach و همکاران (1996) بود. روش تحلیل داده‏ها به روش آزمون تحلیل کوواریانس انجام گرفت. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین های تعدیل‏ شده نمرات جامعه‏پذیری و فرسودگی شغلی افراد در گروه آزمایش و گواه، تفاوت معناداری با یکدیگر دارند. جامعه ‏پذیری (391/4) F= و (04/0) P=؛ فرسودگی شغلی: (339/29) F= و (001/0) P =که در سطح 05/0 معنادار بوده است. استفاده از آموزش سرمایه روان ‏شناختی موجب افزایش جامعه‏ پذیری سازمانی وکاهش فرسودگی شغلی کارکنان خواهد شد؛ بنابراین می‏توان از آموزش سرمایه روان‏ شناختی جهت تقویت رفتار جامعه ‏پذیری سازمانی کارکنان آموزش و پرورش و کاهش فرسودگی شغلی آنان استفاده نمود.