اثربخشی آموزش سرمایه روان شناختی بر جامعه پذیری سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان آموزش و پرورش
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 استاد گروه روانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/jrlat.2023.70833.1628چکیده
این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش سرمایه روان شناختی بر جامع هپذیری سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان آموزش و پرورش خرمآباد انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی بوده و طرح آن از نوع پیش آزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه گواه (کنترل) می باشد. جامعه آماری پژوهش تمامی کارکنان آموزش و پرورش خرم آباد که تعداد آنها در زمان انجام پژوهش در حدود 1534 نفر بوده است. نمونه آماری تحقیق به تعداد 30 نفر (به دلیل نیمه آزمایشی بودن تحقیق) بصورت نمونه گیری هدفمند انتخاب و بصورت گمارش تصادفی در گروه های آزمایش و گواه گمارده شده است. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه جامعه پذیری سازمانی Taormina (1994) و فرسودگی شغلی Maslach و همکاران (1996) بود. روش تحلیل دادهها به روش آزمون تحلیل کوواریانس انجام گرفت. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین های تعدیل شده نمرات جامعهپذیری و فرسودگی شغلی افراد در گروه آزمایش و گواه، تفاوت معناداری با یکدیگر دارند. جامعه پذیری (391/4) F= و (04/0) P=؛ فرسودگی شغلی: (339/29) F= و (001/0) P =که در سطح 05/0 معنادار بوده است. استفاده از آموزش سرمایه روان شناختی موجب افزایش جامعه پذیری سازمانی وکاهش فرسودگی شغلی کارکنان خواهد شد؛ بنابراین میتوان از آموزش سرمایه روان شناختی جهت تقویت رفتار جامعه پذیری سازمانی کارکنان آموزش و پرورش و کاهش فرسودگی شغلی آنان استفاده نمود.