مروری بر روشها و مدلهای برهمکنش آب سطحی-زیرزمینی با تمرکز بر مدلهای جامع منطقهای
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابعطبیعی گرگان
2 دانشکده منابعطبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد
3 دانشگاه گرگان
doi
10.22067/jwsd.v5i2.68488چکیده
آب های سطحی و زیرزمینی در سیستم هیدرولوژی اجزای جدا از هم نیستند و در مقیاس های مختلف محلی یا منطقه ای دارای برهمکنشی پویا می باشند. در بخش اول این تحقیق به مرور مفاهیم و مطالب کلی در زمینه برهمکنش آب سطحی و زیرزمینی پرداخته شده است و در بخش دوم ضمن مروری بر اهداف اصلی و همچنین مطالعات علمی انجام شده در زمینه GW-SW در مقیاس های مختلف مکانی از مقیاس نقطه ای تا مقیاس منطقه ای بررسی شد. در هر یک از این مقیاس ها تفاوت های مکانیسم برهمکنش با سایر مقیاس ها بررسی و سپس مدلسازی جامع منطقه ای در مقیاس منطقه ای به صورت خاص مطالعه شد. بررسی مطالعات انجام شده در رابطه با GW-SW در مقیاس منطقه ای نشان می دهد که مطالعات اندکی مستقیما در این مقیاس انجام شده اند. بهترین منبع اطلاعات درباره GW-SW در مقیاس منطقه ای، مدلسازی جامع است. انواع زیادی از روشهای مدلسازی وجود دارند که برخی از این روش ها قابلیت کاربرد در مقیاس منطقه ای را دارند اما هنوز کاربردهای واقعی مقیاس منطقه ای آنها نادر و دانش در دسترس در این رابطه پراکنده و برای استفاده مشکل می باشد. از آنجاییکه در مقیاس منطقه ای باید برهمکنش به عنوان مجموعه ای از فرآیندهای هیدرولوژیکی در یک منطقه در نظر گرفته شود، مدل های جامع فیزیک-محور روش مناسبی برای بررسی این موضوع می باشند. بیشتر محققان معتقدند مدلسازی جامع منطقه ای محدود به دسترسی به داده ها است و علیرغم جذابیت مدل های فیزیکی، بهره گیری از مدلهای نسبتاً ساده پیچیدگی های سیستمهای منطقه ای را ساده سازی می نماید.
