تحلیل بزهدیدهشناختی بزهدیدگی بیخانمانان
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی. تهران، ایران.
2 دانشجوی دوره دکتری حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
10.22124/jol.2024.26271.2439چکیده
امروزه بیخانمانی بهعنوان یک آسیب اجتماعی و چالش جدّی در کشورهای مختلف از جمله ایران مطرح است. عوامل ساختاری نظیر مسائل اقتصادی، اشتغال و مسکن و عوامل غیرساختاری نظیر مسائل شخصی وخانوادگی در پیدایش بیخانمانی تأثیرگذار بوده و از عوامل ساختاری به عنوان علت اصلی پیدایش بیخانمانی یاد میشود. بر اساس شرایط ناشی از زندگی بیخانمانی، بیخانمانان قبل و حین تجربه زندگی بیخانمانی، درمعرض تهدیدهای بزهدیدگی قرار دارند. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی، در پی یافتن پاسخهای لازم به این سوال است که از منظر نظریههای ساختاری جرمشناسی و نظریههای بزهدیدهشناسی، عوامل دخیل در بزهدیدگی بیخانمانان کدامند؟ یافتههای مقاله حاکی از آن است که شرایط حاکم بر زندگی بیخانمانان ناشی از تأثیر عوامل ساختاری و غیرساختاری در بزهدیدگی ایشان تأثیر مستقیم داشته و برخی ویژگیها و جنبههای آسیبپذیرانهی شخصی نظیر سن و جنسیت نیز در تشدید احتمال بزهدیدگی بیخانمانان در دو مقطع قبل و حین بی خانمانی تأثیرگذار است.