فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشیمقدمه: از سال ۱۹۵۰، وارفارین به‌عنوان ضد انعقاد برای درمان و پیشگیری از شرایط ترومبوآمبولی استفاده می‌شود. عوامل مختلفی همچون سن، وزن، رژیم غذایی و عوامل ژنتیکی مثل ژن  CYP2C9وVKORC1 در تعیین دوز وارفارین مؤثر هستند. این مطالعه جهت ارزیابی پلی‌مورفیسم‌های رایج در بیماران تحت درمان با وارفارین انجام شد.روش‌ها: مطالعه‌ی مقطعی حاضر در سال 1399 در آزمایشگاه بیمارستان شهید دستغیب انجام گرفت. در مجموع 99 بیمار برای این مطالعه انتخاب شدند که به دلایل مختلف، از جمله مشکلات قلبی، وارفارین دریافت می‌کردند. پلی‌مورفیسم‌های ژنCYP2C9  و VKORC1 به روش Multiplex PCR مورد بررسی قرار گرفتند.یافته‌ها: فراوانی افراد با آلل 1*1*، 3*1*، 3*2* و 3*3* برای ژن CYP2C9 به ترتیب 1، 9/1، 19/2 و 70/2 درصد و برای ژن VKORC1 -1639G>A آلل‌ GA با 52/5 درصد بیش‌ترین فراوانی را داشت و پس از آن GG و  AAبه ترتیب با 34/3 و 13/1 درصد بیش‌ترین فراوانی را داشتند.نتیجه‌گیری: حضور پلی‌مورفیسم ژن CYP2C9 و VKORC1 اثر مهمی بر دوز وارفارین مورد نیاز برای حفظ  INRدر محدوده‌ی 3-2 دارد. در این مطالعه‌ی آلل CYPC2CP*3*3 و VKORC1 -1639G>A شایع‌ترین پلی‌مورفیسم‌های موجود بود. در مطالعه‌ی حاضر، ما نشان دادیم که ترکیب سن، وزن و ژنوتیپ CYP2C9 و VKORC1، تخمین بهترین دوز نگهداری وارفارین را ممکن می‌سازند. می‌توان با معادله‌ی رگرسیون نیاز دوز هفتگی وارفارین را محاسبه و به تعیین دوز آغازین این دارو به افرادی با شرایط مشابه کمک کرد.