ارتباط بیان فاکتور رونویسی POU5F1 با افزایش سن به عنوان یک عامل اپیژنتیکی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدهی بیوتکنولوژی، دانشگاه فناوریهای نوین آمل، آمل 49767، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیولوژی و علوم تشریح، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران و دانشیار، دانشکدهی بیوتکنولوژی، دانشگاه فناوریهای نوین آمل، آمل 49767، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک، دانشگاه آزاد جهرم، جهرم، استان فارس، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i741.0965چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: هدف از مطالعهی حاضر، بررسی ارتباط میزان بیان فاکتور مهم رونویسی POU5F1 در سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی با سن و ارائهی الگوهای بیانی این فاکتور در لولهی اسپرمساز موش میباشد. روشها: در مطالعهی حاضر پس از استخراج بیضهی موشهای نوزاد دو هفتهای و بالغ 16 هفتهای که از مؤسسهی پاستور ایران خریداری شد، سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی جداسازی گردید؛ پس از کشت سلولها در محیط کشت StemPro-34 medium حاوی فاکتورهای رشد اختصاصی کشت داده شدند. همینطور بافت برش داده شده پس از انجام مراحل فیکس کردن و آمادهسازی، با آنتیبادیهای اولیه و ثانویه انکوبه شدند و بررسی ایمنوهیستوشیمیایی با میکروسکوپ کونفوکال انجام گردید. همچنین آنالیز real-time PCR برای بررسی کمی میزان بیان فاکتور رونویسی POU5F1 استفاده شد. یافتهها: در حالی که در آنالیز ایمنوهیستوشیمیایی، بیان بالای فاکتور رونویسی POU5F1در بیضهی نوزاد مشاهده شد، تعداد سلولهای POU5F1 مثبت در لولههای اسپرمساز بیضهی بالغ بیشتر از نوزاد بود. همینطور تجزیه و تحلیل real-time PCR نشان داد که میزان بیان ژن POU5F1 در SSCهای نوزاد به طور معنیداری (0/05 P <) بالاتر از SSCهای 16 هفتهای بود. نتیجهگیری: نتایج حاصل میتواند پایه ابعاد جدیدی در ارتباط فاکتورهای اپیژنتیکی با قدرت تمایزی سلولهای بنیادی را آشکار سازد که باید در پژوهشهای تمایز آزمایشگاهی سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی به سلولهای اسپرم مورد توجه قرار گیرد.