آسیب شناسی چگونگی آموزش زبان انگلیسی ویژه گردشگری در دانشگاههای کشور
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان انگلیسی
2 استاد گروه زبان انگلیسی
3 دانشجوی دکترا-دانشگاه تهران
doi
10.22059/jflr.2015.62556چکیده
هدف این مقاله آسیب شناسی کیفیت آموزش زبان انگلیسی تخصصی گردشگری در دانشگاههای ایران با استفاده از مدل کیرکپتریک (Kirkpatrick) است و در آن، واحدهای زبان انگلیسی تخصصی گردشگری در دانشگاههای ایران از چهار سطح واکنش، یادگیری، رفتار و نتایج مورد ارزیابی قرار میگیرد. در این مطالعه کیفیت اجرای دروس مربوطه از دیدگاه 50 مدرس زبان انگلیسی در این دانشگاهها، 200 فارغالتحصیل کارشناسی رشته گردشگری و 30 مدیر و صاحب کسبوکار در صنعت گردشگری ایران مورد بررسی قرار گرفت. ابزار پژوهش در این مطالعه شامل مستندات، پرسشنامه و مصاحبه بود. نتایج مطالعه نشان داد که اکثر فارغالتحصیلان مهارت قابل قبول برای گوش دادن، صحبت کردن، خواندن و نوشتن به زبان انگلیسی با توجه به اهداف تعریفشده توسط شورای عالی برنامهریزی درسی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و همچنین جهت اشتغال در صنعت گردشگری را نداشتند. کاهش تعداد دانشجویان در کلاس ، تجهیز کلاسها به امکانات کافی، کاهش زمان صحبت مدرسین در کلاس درس، افزایش زمان صحبت کردن دانشجویان در کلاس، بهبود انگیزه دانشجویان از پیشنهادات این مطالعه بوده است.
