مبنای حکم ثبوت قصاص در جنایات نسبت به جنین منجر به ایجاد آثار پس از تولد
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22124/jol.2024.23268.2343چکیده
طبق تبصره ماده ۳۰۶ قانون مجازات مصوب سال ۱۳۹۲، میتوان مرتکب جنایات نسبت به جنین، منجر به ایجاد آثار پس از تولد را قصاص کرد؛ در حالی که طبق ماده، جنایات علیه جنین قصاص ندارد. این نکته سبب ایجاد این سؤال میشود که آیا تناقضی میان ماده و تبصره وجود دارد؟ و همچنین دلیل و مبنای ثبوت قصاص در موضوع تبصره با توجه به اشکالات و خلاءهای آن مورد سؤال جدی است. این پژوهش توصیفی- تحلیلی و گردآوری اطلاعات آن کتابخانهای است. یافتهها نشان میدهد که ماده و تبصره متناقض نیستند و وضع آنها بر مبنای یک قول فقهی و برخی صورتهای جنایت بوده است. گرچه وضع ماده 306 و تبصره آن اقدامی نوین در توجه به جنایات ایجادکننده آثار پس از تولد است که ثمرهاش پیشگیری از جرم و تقویت جنبه بازدارندگی قانون میباشد، ولی باید نسبت به رفع اشکالات تبصره و از بین بردن مغایرتها اقدام شود و خلأهای آن مورد توجه قرار گیرد.
