روشهای حلوفصل اختلافات تجاری در فقه و سازمان تجارت جهانی در پرتو حاکمیت قانون
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار گروه حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران
3 دانشجوی دکتری گروه حقوق بین الملل، واحد امارات متحده عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، امارات متحده عربی
doi
10.22034/ejs.2023.413218.1527چکیده
زمینه و هدف: روشهای حل و فصل اختلافات تجاری از موضوعات مهم و محل بحث است. هدف مقاله حاضر، روشهای حل و فصل اختلافات تجاری در فقه و سازمان تجارت جهانی در پرتو حاکمیت قانون است.مواد و روشها: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی است. مواد و دادهها نیز کیفی است و از فیشبرداری در گردآوری مطالب و دادهها استفاده شده است.ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.یافتهها: یافتههای مقاله نشان میدهد که داوری در فقه علی رغم وجود قواعدی چون قاعده نفی سبیل، در قالب قانون داوری تجاری بینالمللی ایران منعکس شده و این امر بیانگر جایگاه حاکمیت قانون در داوری از منظر فقه است. نظام حل و فصل اختلافات سازمان تجارت جهانی نیز با عمومی سازی مقررات حل اختلاف در سازمانهای بینالمللی، قانونگذاری و ضمانت اجرای قوانین مصوب نقش مؤثری در تحقق حکومت قانون داشته است.نتیجه: در فقه داوری مهمترین روش حقوقی غیر قضایی حل و فصل اختلافات تجاری است. داوری، تشکیل هیئت حل اختلاف و تشکیل نهاد استیناف (تجدیدنظر) نیز مهمترین روش حل اختلافات در سازمان تجارت جهانی است.