بررسی کیفیت زندگی بیماران سکتهی مغزی ایسکمیک درمان شده با فعالکنندهی پلاسمینوژن بافتی
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، گروه طب اورژانس، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه بیماریهای دهان، فک و صورت، مرکز تحقیقات ایمپلنتهای دندانی، مجموعه مراکز تحقیقات دندانی، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه طب اورژانس، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه داخلی اعصاب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i737.0846چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: هدف از انجام این مطالعه، بررسی کیفیت زندگی وابسته به سلامتی (Health Related Quality of Life) HR-QoL در نجات یافتگان از سکتهی مغزی ایسکمیک حاد درمان شده با فعالکنندهی پلاسمینوژن بافتی (tissue Plasminogen Activator) tPA میباشد. روشها: این مطالعهی مقطعی جهت بررسی HR-QoL نجات یافتگان از سکته مغزی ایسکمیک حاد که در بیمارستان الزهرا(س) اصفهان، تحت درمان ترومبولیتیک قرار گرفتند انجام شد. جهت بررسی HR-QoL از پرسشنامه SS-QoL استفاده گردید. پروندهی بستری بیماران بررسی و اطلاعات دموگرافیک و سکتهی مغزی استخراج گردید. ارتباط نمرهی کلی SS-QoL و زیرشاخههای آن با متغیرهای زمینهای آنالیز گردید. یافتهها: 59 بیمار وارد مطالعه شدند که (40/7 درصد) 21 نفر آنها زن بودند. میانگین سن بروز سکته 11/85 ± 65/39 سال بود. به طور میانگین 0/46 ± 2/29 سال از سکتهی مغزی آنان میگذشت. فشارخون بالا (49/2 درصد) شایعترین بیماری زمینهای بود. اکثریت سکتهها در نیمکرهی چپ (42/2 درصد)، با شدت متوسط (69/5 درصد) و از نوع ترومبوتیک (49/2 درصد) بودند. نمرهی کلی SS-QoL در (80/3 درصد) 49 بیمار بیش از 147 بود که بیانگر HR-QoL مناسب میباشد. ارتباط چشمگیری بین نمرهی کلی SS-QoL با متغیرهای سن، جنسیت و فاصلهی زمانی تا دریافت tPA دیده نشد. نتیجهگیری: بیش از 80 درصد بیماران، کیفیت زندگی مناسب داشتند. متغیرهای زمینهای تأثیر چشمگیری در HR-QoL بیماران نداشتند.