اثر نوع ریز نمونه و ترکیبات مختلف هورمونی بر باززایی مستقیم گیاه بادرنجبویه (Melissa officinalis L.)

نویسندگان

1 دانشیار،دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه،

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه

3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشددانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه

4 دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه

5 استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه

doi
10.22059/ijhs.2015.53489
چکیده

بادرنجبویه (Melissa officinalis L.) گیاهی علفی، چندساله و متعلق به تیرۀ نعناعیان (Lamiaceae) است که کاربرد‏ دارویی و خوراکی وسیعی دارد. پژوهش حاضر به‏منظور بررسی پتانسیل 5 نوع ریزنمونۀ مختلف (قطعات گره، مریستم انتهایی، هیپوکوتیل، کوتیلدون و قطعات برگ) درراستای باززایی مستقیم گیاه بادرنجبویه با استفاده از غلظت‏های مختلف هورمون 6- بنزیل‏آمینوپورین (BAP) (2/2، 4/4 و 8/8 میکرومولار) با یا بدون 1 میکرومولار هورمون ایندول‏استیک اسید (IAA) به‏صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی و در سه تکرار انجام گرفت. بیشترین تعداد القای جوانه (به‏طور متوسط 59/23 و 90/16 جوانه به‏ترتیب برای ریزنمونه‏های مریستم انتهایی و قطعات گره) در غلظت 8/8 میکرومولار BAP مشاهده شد. بالاترین درصد باززایی (99درصد) در ریزنمونه‏های مریستم انتهایی و قطعات گره به‏ترتیب در محیط‏های MS تکمیل‌شده با 8/8 و 2/2 میکرومولار BAP حاصل شد. در سایر ریزنمونه‏ها هیچ‏گونه باززایی مشاهده نشد. ریشه‏زایی گیاهچه‏های باززایی‌شده در محیط‏های MS، ½ MS و MS تکمیل‌شده با 1، 5/2، 92/4 و 84/9 میکرومولار ایندول بوتیریک اسید (IBA) ارزیابی شد. بیشترین تعداد ریشة تشکیل‌شده (06/9 ریشه‏چه در گیاهچه) در محیط MS تکمیل‌شده با 92/4 میکرومولار IBA به دست آمد.‌