برنامهریزی راهبردی و دقت و شیوایی در فراگیری زبان دوم
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه تهران
doi
10.22059/jflr.2014.62309چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تاثیرات برنامهریزی راهبردی، نوعی از برنامهریزی قبل از انجام وظیفه، بر روی دقت و شیوایی شرکتکنندگان فارسیزبان در حال یادگیری زبان انگلیسی در سه سطح توانش پایین، متوسط و بالا طراحی و اجرا شد. نود شرکتکننده فارسیزبان درحال فراگیری انگلیسی به سه گروه برابر سطح پایین، سطح متوسط و سطح بالا تقسیم شدند، سپس کارکرد شفاهی آنان بر روی یک وظیفۀ روایتی بررسی و واکاوی شد. آزمونهای t انجام شده بر روی دادهها نشان داد که شرکتکنندگان سطح زبانی متوسط، هم از نظر دقت و هم از نظر شیوایی، بیشترین بهرهبری را از برنامهریزی راهبردی بردند. اما شرکتکنندگان سطح زبانی پایین، هیچ بهری از دقت و شیوایی نبردند. شرکتکنندگان سطح زبانی بالای دارای زمان برنامهریزی راهبردی، شیوایی فزونتری از خود نشان دادند. نتیجۀ این پژوهش آموزش زبان وظیفهمحور، پیشنهادهایی را برای شیوۀ آموزش زبان انگلیسی و نکتههایی برای پژوهشهای بیشتر و گستردهتر ارائه داده است.
