شناسایی نیازهای آموزشی دانشجویان پزشکی در زمینهی محیط زیست: حلقهی مفقوده در برنامهی درسی
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات آموزش پزشکی، مدیریت مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 مدرس، گروه رفاه و سلامت اجتماعی، دانشکدهی مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه علمی آموزش محیط زیست، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i735.0809چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: آموزش محیط زیست برای دانشجویان پزشکی عمومی، میتواند نقش مؤثری در پیشگیری از بروز آسیبهای محیط زیست و حفظ سلامتی جامعه ایفا نماید. هدف این پژوهش، شناسایی نیازهای آموزشی محیط زیست در رشتهی پزشکی بود. روشها: این پژوهش یک مطالعهی کیفی با رویکرد استقرایی بود که با ابزار مصاحبهی نیمه ساختار یافته و بررسی مستندات انجام گرفت. نمونه بصورت هدفمند از بین اساتید مجرب و خبره دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در زمینهی آموزش محیط زیست انتخاب شد. دادهها با روش تحلیل محتوای قراردادی تجزیه و تحلیل گردید. یافتهها: در نهایت 5 مقولهی اصلی و 7 مقولهی فرعی حاصل مصاحبهها شد. مقولههای اصلی مشتمل بر، «مشکلات محیط زیستی جوامع انسانی با تأکید بر جامعهی استانی»، «مشکلات محیط زیستی حوزهی پزشکی»، «چرایی آموزش محیط زیست»، «چیستی آموزش محیط زیست» و «چگونگی آموزش محیط زیست» بودند. «مشکلات سه گانه محیط زیستی»، «فقر فرهنگی»، «مدیریت ضعیف»، «فقدان دانش، نگرش و مهارت لازم»، «آموزش توسعهی پایدار»، «لزوم آموزش محیط زیست»، «ادغام طولی در برنامهریزی درسی پزشکی عمومی» مقولههای فرعی این مطالعه بدست آمد. نتیجهگیری: برای یک دانشجوی پزشکی چه از نظر یک شهروند و وظایف و تکالیف مربوطه و چه از نظر قبول مسؤولیت در جامعه پس از فراغت از تحصیل، آموزش محیط زیست ضرورتی اجتنابناپذیر میباشد. همچنین مشارکتکنندگان به طراحی تلفیقی آموزش محیط زیست (ادغام طولی) در دروس قابل تلفیق علوم پایه، مقدمات بالین، کارآموزی و کارورزی، تداوم آن در طول دورهی تحصیلی پزشکی و ارائهی آن با روش های فعال تأکید نمودند.
