عملکرد نمایندگان زن در مجلس شورای اسلامی دورۀ سوم و چهارم (1367 تا 1375)
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jwica.2019.279935.1263چکیده
مجلس شورای اسلامی به موجب قانون اساسی یکی از نهادهای مهم مردمسالار است و از منظر قانونگذاری و میزان اختیارات آن صحنة رقابت نیروهای سیاسی و اجتماعی است. انتخابات در این دورهها در موقعیت متفاوتی برگزار شد. با رحلت بنیانگذار جمهوری اسلامی، پایان جنگ تحمیلی و شروع دولت سازندگی فضای سیاسی کشور تغییر کرد. در رقابت بین نیروهای موسوم به خط امام(ره) یا مکتبی دو جریان سیاسی اصولگرا (راست) اصلاحطلب (چپ) شکل گرفت. آنها برای کسب اکثر کرسیهای پارلمان به رقابت پرداختند. در این دورهها، تعداد داوطلبان و نمایندگان زن نسبت به دورههای پیشین بیشتر شد. زنان نماینده براساس سیاستهای کلی نظام با تصویب قوانینی برای حفظ تحکیم خانواده و احیای حقوق مادی و معنوی، زمینههای مشارکت بیشتر در عرصههای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را فراهم کردند. این مقاله در پی آن است با رویکرد توصیفی تحلیلی به نقش و عملکرد زنان نماینده در این دورهها بپردازد و فرضیة پژوهش این است: نمایندگان زن در این دورهها با عنایت به آموزههای اسلامی و اسناد بالادستی و درک جایگاه زن با تصویب قوانینی به پیشرفت موقعیت زنان در جامعة ایران کمک کردند.