سطح آمادگی جامعه در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نسبت به بازگشایی مجدد دانشگاهها به صورت حضوری در جریان همهگیری کووید-19
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران
2 اپیدمیولوژیست، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دستیار تخصصی پزشکی اجتماعی، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i734.0780چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: پاندمی کووید-19، چالش بزرگی برای نظامهای آموزشی بود. هدف از اجرای این مطالعه، ارزیابی سطح آمادگی جامعهی دانشگاهی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان برای بازگشایی مجدد حین همهگیری کووید-19 به عنوان یک مداخلهی مبتنی بر جامعه بود.روشها: در مطالعهی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی در سال 1401-1400، مقدار آمادگی مدیران، اساتید، دانشجویان و کارمندان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با استفاده از مدل آمادگی جامعه (Community readiness model) CRM ارزیابی شد. برای جمعآوری دادهها از ابزار آمادگی جامعهی نیمه ساختاریافته (Community readiness tool) CRT استفاده شد. نمرهی آمادگی کل، میانگین امتیاز 5 حیطهی پرسشنامه است. برای تعیین تفاوت میانگین نمرات مقاطع و ارزیابی اثرات عوامل مداخلهگر از آزمون t استاندارد، ANOVA و ANCOVA استفاده شد.یافتهها: مصاحبه از ۲۸ نفر از مطلعین آگاه در 4 بخش جامعهی دانشگاهی انجام شد. نمرهی نهایی آمادگی جامعه 2/9 ± 6/03، معادل مرحلهی آغازین در مدلCRM بود. از بین 5 حیطهی بررسی شده در پرسشنامه، آگاهی دانشجویان از جو دانشگاه، بالاترین نمره 2/69 ± 7/14 و حیطهی منابع مالی با نمرهی 2/94 ± 4/82 کمترین نمره را اخذ کردند. اختلافی معنیدار در نمرات بخش دانشجویی با سایر بخشها (0/05 > P) مشاهده شد.نتیجهگیری: برای دستیابی به نتایج مورد انتظار در اجرای هر مداخلهی مبتنی بر جامعه، تحلیل نظرات ذینفعان و اتخاذ راهبردهای مربوطه ضروری میباشد.