بهره‏گیری از ورمی‏کمپوست و کوددهی پاییزه برای بهبود ویژگی‏های کیفی توتفرنگی رقم کاماروسا (Fragaria×ananassa Duch. cv. Camarosa) در کشت بدون خاک

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران

2 دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، پژوهشکدة ژنتیک و زیست‏فناوری کشاورزی طبرستان

3 استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران

doi
10.22059/ijhs.2014.52868
چکیده

به‌منظور بررسی اثر ورمی‏کمپوست و کوددهی پاییزه در کشت بدون خاک بر ویژگی‏های کیفی توت‏فرنگی رقم کاماروسا آزمایشی به‌صورت فاکتوریل بر‌پایة طرح کاملاً تصادفی با 5 تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل 4 زمان کوددهی شیمیایی (به کار نبردن کود، کوددهی پاییزه، بهاره و بهاره‏‌+ ‏پاییزه)، 3 سطح ورمی‏کمپوست (10، 20 و 40 درصد حجمی)، 3 سطح کود دامی (10، 20 و 40 درصد حجمی) و بستر شاهد (50 درصد پیت:50 درصد پرلیت) بودند. تعداد گلدان‏های استفاده‌شده در آزمایش 140 عدد بود. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد، بیشترین مواد جامد محلول ((TDS‌ به میزان 35/13 درصد و اسیدیتة قابل تیتراسیون ( (TA به میزان 54/8 درصد در بستر کشت حاوی 10 درصد کود دامی با کوددهی بهاره مشاهده شد. همچنین بیشترین سفتی میوه (43/0 کیلو‏گرم بر سانتی‏متر مربع) نیز در بستر کشت حاوی 10 درصد کود دامی همراه با کوددهی بهاره+ پاییزه مشاهده شد. ظرفیت آنتی‏اکسیدانی کل از طریق خاصیت خنثی‌کنندگی رادیکال آزاد DPPH ( 1و 1- دی‌فنیل 2- پیکریل هیدرازیل) تعیین شد. ظرفیت آنتی‏اکسیدانی کل در بستر 10‌ درصد ورمی‏کمپوست با کوددهی بهاره، 20 درصد کود دامی با کوددهی پاییزه و 40 درصد کود دامی و بدون کوددهی به‌ترتیب به میزان حدود 18/95، 34/95، 47/95 درصد افزایش یافت. بیشترین مقدار آنتوسیانین‏ها (84/18 میلی‏گرم بر لیتر) در بستر کشت حاوی 40 درصد ورمی‏کمپوست با کوددهی پاییزه تولید شد. یافته‏های این برررسی نشان می‏دهد که با انتخاب بستر کشت‏ و زمان کوددهی مناسب می‌توان صفات کیفی میوة توت‏فرنگی را بهبود بخشید.