ارتباط ویژگیهای شناختی والدین با شدت نقایص اجتماعی-کلامی و رفتارهای کلیشهای در کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم
نویسندگان
1 فوق تخصص روانپزشکی کودکان، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکدهی نورو فارماکولوژی و گروه روانپزشکی، دانشکدهی پزشکی افضلیپور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
2 روانشناس، بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
3 فلوشیپ روانتنی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، پژوهشکده نورو فارماکولوژی و گروه روانپزشکی، دانشکدهی پزشکی افضلیپور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
4 پزشک و دکترای مشاوره، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
5 متخصص پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی سلامت، مرکز آیندهپژوهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
6 رزیدنت روانپزشکی، گروه روانپزشکی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات مغز و اعصاب افضلیپور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
doi
چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: پیشبینی افزایش احتمال اوتیسم از روی ویژگیهای شناختی والدین در رفتارهای پیشگیرانه نقش مهمی دارد. مطالعهی حاضر با هدف تعیین ارتباط ویژگیهای شناختی والدین با شدت نواقص اجتماعی- کلامی و رفتارهای کلیشهای در کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم انجام گرفت. روشها: در این پژوهش مقطعی- توصیفی، ۲۸ کودک عضو انجمن اوتیسم شهرستان کرمان و والدین آنها در شش ماههی اول سال 1400، وارد مطالعه شدند. دادهها از طریق دو پرسشنامهی مقیاس درجهبندی اوتیسم گیلیام (گارز) و نسخهی فارسی آزمون ارزیابی کوتاه شناختی در اسکیزوفرنی جمعآوری شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: در این مطالعه، 28 کودک (شامل 20 پسر و 8 دختر) مبتلا به اوتیسم با میانگین سنی 2 ± 8، به همراه والدین آنها، وارد مطالعه شدند. بین میانگین نمرهی رفتارهای کلیشهای کودکان، میانگین نمرهی روابط کودکان و میانگین نمرهی تعاملات اجتماعی افراد مبتلا به اوتیسم با میانگین نمرات حیطههای مختلف شناختی والدین، ارتباط آماری معنیدار وجود نداشت. نتیجهگیری: با توجه به عدم ارتباط بین متغیرها، تمرکز بر مداخلات علمی و خصوصیات بیماری در شدت نقایص اجتماعی کلامی و رفتارهای کلیشهای اهمیت بیشتری دارد.
