نقد نابرابریهای جنسیتی در اشعار زننگار مندرج در روزنامۀ نامۀبانوان(1300ـ1299)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/jwica.2018.251701.1022چکیده
توجه به مقولۀ نابرابریهای اجتماعی یکی از موضوعات مهمی است که زنان شاعر در ایران به آن توجهی خاص داشتهاند؛ امری که نخستین نمونههای آن را در اشعار منتشرشده در جراید زننگار اواخر دورۀ قاجار میتوان مشاهده کرد. این پژوهش، که به روش توصیفیـ تحلیلی و با تأکید بر همة شمارگان باقیمانده از روزنامۀ نامۀ بانوان، بهعنوان اولین روزنامۀ حاوی اشعار متعدد از زنان، گردآوری شده، در تلاش است با نگاهی جامعهشناختی مسئلۀ اصلی در افکار و اشعار آن شاعران زن را تحلیل و بررسی کند. بررسیهای انجامشده نشان میدهد که موضوع اصلی در شعر این زنان نقد نابرابریهای جنسیتی در جامعۀ مردمَدار ایران است. مخاطب اصلی این اشعار بیشتر زنان ایرانیاند. بر الگوی فردیت زنانهـ «جنس زن»ـ تأکیدی خاص شده است. الگوی مقایسهشده به دلیل توجه به موضوع برابری اجتماعی، جایگاه و حقوق اجتماعی مردان است و اصلیترین راهحلِ رفع نابرابریهای جنسیتی، تغییر نوع نگاه جامعه به زنان و همچنین علمآموزی آنها معرفی شده است.