بررسی ویژگیهای ساختاری مشترک در گفتارهای مؤدبانۀ زبان ژاپنی و فارسی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات ژاپنی، دانشکدة زبانها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jflr.2013.53762چکیده
این پژوهش با مقایسۀ ساختار گفتارهای مؤدبانۀ زبان ژاپنی و فارسی امروزی، به بررسی شباهتهای ساختاری این گفتارها در هر دو زبان میپردازد. بدین منظور نخست، بر دو شاخص «گفتار مؤدبانه در قالب واژگان» و «گفتار مؤدبانه در قالب جمله» تأمل خواهیم کرد، که در پژوهشهای جدید لحاظ شدهاند. سپس، با آوردن مثالهایی از دو زبان به مقایسۀ ساختار و ویژگیهای گفتارهای مؤدبانۀ آنها میپردازیم. افزون بر این، برای آشکارکردن شباهتهای زبانهای ژاپنی و فارسی در این زمینه و وجه تمایز آنها با زبانهایی که ساختاری متفاوت دارند، از مثالهای زبان انگلیسی نیز بهره بردهایم. در پایان، این نتیجه حاصل شد که در گفتارهای مؤدبانه در زبانهای ژاپنی و فارسی از دو شاخص «گفتار مؤدبانه در قالب واژگان» و «گفتار مؤدبانه در قالب جمله» بهطور سازمانیافته استفاده میشود. در مقایسه، گفتارهای مؤدبانه در زبان انگلیسی تنها دارای شاخص دوم است.
