ارزیابی عدم قطعیت و ریسک حادثه سیل در سایت هستهای دارخوین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 استاد گروه مهندسی آب ، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
3 دانشیار گروه مهندسی معماری، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
doi
10.22092/ijwmse.2021.353491.1878چکیده
این پژوهش با هدف تعیین استراتژی طراحی نیروگاه هستهای در مجاورت رودخانه با ارزیابی ریسک سیل بهعنوان پیششرط طراحی و برای سایت اتمی دارخوین در مجاورت رودخانه کارون در استان خوزستان بهعنوان مطالعه موردی انجام شده است. در این پژوهش، پس از نمونهگیری از فضای برازش یافته بر دبی جریان و با فیلتر کردن و حذف دبیهای سیلابی که از رودخانه به دشت سیلابی سرریز نمیشوند، از مدل هیدرولیکی دو بعدی HECRAS برای تعیین عمق و سرعت جریان در محدوده سایت نیروگاه استفاده بهعمل آمد. تحلیل فراوانی عمق سیل شبیهسازی شده بهوسیله مدل هیدرولیکی نشان داد که توزیع فراوانی عمق جریان و سیلاب مولد آن با یکدیگر متفاوت هستند. طراحی ایمن سایت نیروگاه نیازمند در نظر گرفتن عدم قطعیت عوامل بسیاری است که استفاده از روشهای مرسوم را با مشکل مواجه میسازد. در این تحقیق و برای اولینبار از تکنیک روزنبلات برای ارزیابی عدم قطعیت و در نهایت، تعیین بیشینه سطح آب محتمل برای جانمایی هسته راکتور استفاده بهعمل آمد. نتایج نشان میدهد که برای ایجاد عمق بیشینه محتمل با دوره بازگشت 100 سال باید سیل با دوره بازگشت 10000 سال در کارون در پاییندست اهواز به وقوع بپیوندد. روش ارائه شده در این پژوهش، میتواند مبنای تولید استانداردی برای طراحی نیروگاههای هستهای در مجاورت رودخانهها و حفاظت در مقابل سیل قرار گیرد.
