مطالعۀ چرخۀ مد لباس در جامعۀ ایران
نویسندگان
1 دکتری فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم(ع)
2 استاد دانشگاه
doi
10.22059/jwica.2018.247372.989چکیده
مد لباس، بهمنزلة یکی از صنایع پرطرفدار فرهنگی، در عین سودآوری اقتصادی، نقشی جدی در انتقال ایدههای خلاق و رشد فرهنگی جوامع مبتنی بر میراث فرهنگی آنها ایفا کرده و در این مسیر چرخهای را از آفرینش و طراحی تا تولید، توزیع و نهایتاً مصرف طی میکند. پژوهش حاضر، نظر به ابهام موجود در وضعیت چرخة مد لباس در جامعة ایران، از رهگذر مطالعه و مسئلهشناسی این چرخه به دنبال توصیف و تحلیل وضعیت موجود چرخة مد لباس به تفکیک مراحل مختلف آن در ایران است. مطالعة چرخة مد با بهرهگیری از روش مصاحبه (مصاحبة عمیق در طراحی، تولید و توزیع و مصاحبة نیمهساختیافته در حوزة مصرف مد) و مطالعات اسنادی در گردآوری دادهها و روش تحلیل مضمون (در تحلیل وضعیت طراحی، تولید و توزیع) و نیز تحلیل محتوای کیفی (در تحلیل وضعیت مصرف) ما را به این نتیجه رساند که با توجه به مشکلات محوری ساختاری معرفتی، فرهنگی اجتماعی و اقتصادی سیاسی احصاشده و پیامد اصلی آن، که عدم نوآوری و دنبالهروی از الگوهای وارداتی است، برندهای جریانساز بومی در داخل شکل نمیگیرد. نبود برندهای اسلامی ایرانی خود تبعاتی از قبیل گسست مراحل چرخه، التقاطیشدن آن و تشدید مشکلات موجود را در پی دارد که حاصل نهایی آن عدم شکلگیری چرخة درونزای مد بومی و غلبة الگوهای وارداتی است.