ارزیابی شرایط هیدرومورفولوژیکی رودخانه تجن با استفاده از روش HMQI

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سازه‏‌های آبی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 استاد گروه عمران، دانشگاه استفالیا، زودربرگ، آلمان

doi
10.22092/ijwmse.2021.353586.1881
چکیده

طی دو دهه گذشته، نیاز به بازگرداندن رودخانه­‌ها به شرایط طبیعی و نیمه‌طبیعی مورد توجه قرار گرفته است. یکی از مهمترین ابزار در راستای دستیابی به این هدف، ارزیابی تغییرات هیدرومورفولوژیکی رودخانه در اثر مداخلات انسانی است. در پژوهش حاضر، به­‌منظور ارزیابی شرایط هیدرومورفولوژیکی رودخانه تجن در قسمت میانه تا پایین­‌دست (در محدوده شهر ساری) با استفاده از شاخص کیفیت مورفولوژیک (MQI) و هیدرومورفولوژیکی (HMQI)، هفت بازه در طول رودخانه در حریم 50 متری، انتخاب و سه مؤلفه کیفیت عملکرد ژئومورفولوژیکی، مصنوعی‌­سازی و تعدیل کانال با استفاده از تصاویر ماهواره‌­ای سال 1353 لندست 4 و سال 1398 لندست 8، عکس‌های هوایی سال­‌های 1340 و 1385، داده‏‌های هیدرولوژیکی و بازدید میدانی بررسی شد. نتایج ارزیابی شاخص کیفی مورفولوژیک نشان داد که رودخانه تجن در بازه‌­های مورد مطالعه عمدتاً در طبقه کیفی متوسط قرار گرفته، در حالی ­که از نظر شرایط هیدرومورفولوژیک در طبقه ضعیف گزارش شده که دلیل اصلی آن وجود سد در حوضه بالادست در محدوده 30 کیلومتری (تمامی بازه‌­ها به‌جز 1 و 7) و تغییرات دبی و رسوب، دخالت انسانی و تغییر کاربری اراضی است. همچنین، نتایج نشان داد که روش فوق در ارزیابی کلی مبتنی بر شاخص، تشخیص مشکلات هیدرومورفولوژیکی و درک صحیح و جامع پاسخ به فشارها مؤثر است.