بررسی توانایی عناصر نادر خاکی در تفکیک رسوبات واحدهای سنگی برای استفاده در مطالعات منشاءیابی، مطالعه موردی: حوزه آبخیز چنداب
نویسندگان
1 کارشناس پژوهشی، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
doi
10.22092/ijwmse.2021.127656.1715چکیده
با توجه به عدم امکان استفاده قطعی از یک یا چند ویژگی بهعنوان منشاءیاب در مطالعات منشاءیابی، انتخاب آن با توجه به نوع و ویژگیهای منابع تولید رسوب صورت میگیرد. بدینترتیب باید منشاءیابهای مختلف برای تعیین منابع تولید رسوب، در طرحهای تحقیقاتی مورد ارزیابی قرار گرفته و برای مناطق مشابه توصیه شوند. در این پژوهش، کارایی عناصر نادر خاکی برای تفکیک رسوبات واحدهای سنگی مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. بر همین اساس، 69 نمونه از بخش سطحی و آبکندهای فعال 10 واحد سنگشناسی حوزه آبخیز چنداب اخذ و مقدار عناصر نادر خاکی آن به روش فعالسازی نوترون اندازهگیری شد. در ادامه، با بررسی فرضیات روش تحلیل تشخیص (تبعیت توزیع عناصر از تابع توزیع نرمال، برابری ماتریس کواریانسها و همخطی چندگانه) و در نظر گرفتن برخی ملاحظات، تحلیل تابع تشخیص صورت گرفت. بر این اساس، واحدهای سنگی حوضه در پنج گروه طبقهبندی شده و عناصر نادر خاکی Yb، Sc، Sm، Th و Eu بهعنوان عناصر منشاءیاب انتخاب شدند. با توجه به روش F یک متغیره ضرایب ساختاری توابع تشخیص، عناصر منتخب در سطح اعتماد 95 درصد قادر به تفکیک رسوبات گروههای سنگشناسی از یکدیگر هستند. در این میان، عناصر Sm، Eu، Yb و Sc قدرت تفکیک تقریبا یکسان داشته و قابلیت تفکیک عناصر Th نسبت به آنها کمتر است.