تأثیر آموزش هوش معنوی بر شادکامی و کیفیت زندگی دانشجویان پزشکی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد تنکابن، تنکابن، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد تنکابن، تنکابن، ایران
3 استادیار، گروه پزشکی خانواده، دانشکدهی پزشکی، داشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i727.0575چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: کیفیت زندگی و شادکامی دانشجویان پزشکی، برای ارائهی خدمات درمانی و پیشرفت علمی اهمیت بسزایی دارد؛ اما شرایط بسیاری از این دانشجویان استرسزا تشخیص داده شده است. یکی از مسؤولیتهای مهم دانشگاه علاوه بر پیشرفت تحصیلی، توجه به کیفیت زندگی دانشجویان است. لذا این تحقیق با هدف تعیین اثربخشی آموزش هوش معنوی بر شادکامی و کیفیت زندگی دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.روشها: مطالعهی حاضر، تجربی با دو گروه مداخله و شاهد است که بعد از اخذ رضایت، دانشجویان به یکی از دو گروه تخصیص تصادفی یافتند. سپس به سؤالات پیشآزمون، پرسشنامههای شادکامی و کیفیت زندگی، پاسخ دادند. گروه مداخله طی هشت جلسه تحت آموزش مؤلفههای هوش معنوی قرار گرفتند. بعد از آن پسآزمون برای هر دو گروه اجرا شد؛ نتایج با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی، MANCOVA تحلیل شد.یافتهها: پس از بررسی برقراری پیشفرضهای تست MANCOVA، آزمون فرضیه تحقیق صورت گرفت. مقایسهی گروهها در بعدهای مختلف کیفیت زندگی و شادکامی پس از مداخله، نشان داد بعد از حذف متغیر کوواریانت، تفاوت میانگین تعدیل شده دو گروه معنیدار است.نتیجهگیری: یافتههای مطالعهی حاضر حاکی از تأثیر آموزش هوش معنوی بر کیفیت زندگی و شادکامی دانشجویان بود. آموزش هوش معنوی بهعنوان یک سازهی جدید روانشناختی و مذهبی میتواند با ارتقای شادکامی و سلامت روان دانشجویان، پیشزمینهی ارتقای کیفیت مراقبت و درمان ارائه شده را فراهم آورد. توصیه میشود آموزشها و مشاورههایی از این قبیل در برنامههای فرهنگی گنجانده شوند.
