آستانه اهمیّت و شدّت جرم در پرتو رویة قضایی دیوان کیفری بینالمللی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22124/jol.2021.15150.1830چکیده
دیوان کیفری بینالمللی مأموریت دارد تا مهمترین جنایات بینالمللی را که باعث نگرانی جامعه بینالمللی میگردند، تحت رسیدگی، محاکمه و مجازات قرار دهد. دیوان برای رسیدگی به مهمترین جنایات بینالمللی، از منابع و امکانات محدودی برخوردار است. تدوین کنندگان اساسنامة رم، با آگاهی از این موضوع و درک واقعیتهای مزبور، معیار و ضابطه «اهمیت (شدت) کافی» را به منظور حصول قابلیت پذیرش موضوع در ماده 17 اساسنامه پیشبینی نمودهاند. نبود هرگونه اصول راهنما در اساسنامه و قواعد دادرسی و ادله دیوان برای احراز ضابطه «اهمیت کافی»، دفتر دادستان دیوان را بر آن داشت که از همان آغاز خط مشی خود را در خصوص آستانه « اهمیّت و شدّت جرم» ترسیم و آن را مبنای مهمی برای گزینشگری موضوعات (پروندهها) قرار دهد. شعب مقدماتی و تجدیدنظر دیوان نیز ملاحظات و تفسیرهای خاص خود را در این زمینه داشتهاند، ضمن اینکه استقلال خود را در اظهارنظر نسبت به دفتر دادستان نشان دادهاند. نوشتار حاضر تلاش دارد با روش تحلیلی و تفسیری و با جمعبندی نظرات و تفاسیر مختلف، ملاکها و معیارهای رسیدگیهای قضایی را استخراج نماید هر چند دستیابی به یک معیار قطعی میسر نیست و تصمیمگیری در این خصوص بیشتر بهصورت موردی است.
