ارزیابی و مقایسه‌ی رادیوبیولوژیکی طرح‌های درمان در دو روش پرتودرمانی تطبیقی سه بعدی و توموتراپی برای سرطان پستان پاندولی چپ و ریسک ابتلا به پریکاردیت و پنومونی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیک پزشکی، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 کارشناسی ارشد فیزیک پزشکی، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار گروه رادیوانکولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 دکترای فیزیک پزشکی، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

5 استاد، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v41.i726.0543
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: این مطالعه با هدف مقایسه‌ی احتمال کنترل تومور (Tumor control probability) TCP و احتمال عوارض بافت طبیعی (Normal tissue complication probability) NTCP پرتودرمانی سه بعدی تطبیقی (Three-dimensional conformal radiotherapy) 3D-CRT و توموتراپی برای سرطان پستان پاندولی سمت چپ با استفاده از مدل‌های رادیوبیولوژیکی انجام شد.روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر بر روی 20 بیمار مبتلا به سرطان پستان پاندولی سمت چپ انجام شد که با استفاده از سیستم طراحی درمان برای روش‌های 3D-CRT و توموتراپی طراحی شده بودند. دز تجویزی 50 گری برای حجم هدف برنامه‌ریزی (Planning target volume) PTV به ترتیب برای طرح‌های 3D-CRT و توموتراپی اجرا شد. دز معادل یکنواخت (Equivalent uniform dose) EUD مدل نایمیریکو برای تخمین احتمال کنترل تومور و احتمال عوارض بافت طبیعی استفاده شد.یافته‌ها: با توجه به نتایج، میانگین مقادیر TCP برای طرح‌های درمان روش 3D-CRT و توموتراپی به ترتیب 0/13 ± 99/07 و 0/09 ± 99/32 بود که از نظر آماری تفاوت معنی‌داری نشان نداد. NTCPهای مربوط به ریه و قلب در طرح‌های درمان روش توموتراپی در مقایسه با 3D-CRT به طور قابل توجهی کمتر بود.نتیجه‌گیری: از نقطه نظر رادیوبیولوژیکی، نتایج نشان داد که روش 3D-CRT، NTCP کمتری را برای ریه‌ی همان طرف تولید می‌کند. در مقابل، TCP در روش توموتراپی در مقایسه با روش 3D-CRT افزایش نشان داد.