ارزیابی عمر انبارمانی میوة کیوی رقم«هایوارد» براساس ترکیب معدنی میوهچهها و میوههای بالغ
نویسندگان
1 دانشیار دانشکدة کشاورزی دانشگاه گیلان
2 استادیار دانشکدة کشاورزی دانشگاه گیلان
3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدة کشاورزی دانشگاه گیلان
4 استادیار دانشکدة کشاورزی دانشگاه گیلان
doi
10.22059/ijhs.2013.50367چکیده
آنالیز برگ روشی متداول برای برآورد نیاز کودی در درختان میوه است، اما ارتباط ضعیفی با کیفیت میوه دارد. در این پژوهش میوههای 13 باغ کیوی تجاری در شرق استان گیلان، که تغذیة معدنی متفاوتی داشتند، 10 هفته پس از تمامگل و نیز در مرحلة بلوغ تجاری (2/6 درجة بریکس) برداشت شدند. پس از برداشتها میزان عناصر معدنی شامل نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم، مقدار مادة خشک بهعلاوة سفتی بافت میوهها (فقط در برداشت دوم) اندازهگیری شد. برای ارزیابی عمر انبارمانی، فقط میوههای بالغ به سردخانه با دمای صفر درجة سانتیگراد و رطوبت نسبی 90درصد منتقل و بعد از 105 روز سفتی بافت میوهها اندازهگیری شد. نتایج همبستگی معناداری را بین سفتی بافت میوه در زمان برداشت با میزان پتاسیم میوهچهها و میزان کلسیم، نیتروژن و مادة خشک میوهها در زمان بلوغ نشان دادند. در پایان دورة انبارمانی میزان سفتی بافت میوهها همبستگی معناداری با میزان پتاسیم و نیتروژن میوهچهها، همچنین با میزان نیتروژن، کلسیم و مادة خشک میوههای بالغ نشان دادند. میوههایی که سفتی بافت بیشتری در زمان برداشت داشتند، در پایان انبارمانی نیز سفتی خود را بهتر حفظ کردند. همچنین براساس نتایج تجزیة خوشهای، باغهای کیوی به دو گروه اصلی تفکیک شدند. درمجموع، نتایج نشان داد که با تعیین ترکیب معدنی میوهچهها و میوههای بالغ میتوان سفتی بافت و عمر انبارمانی میوههای کیوی را ارزیابی کرد.