بررسی میزان تأثیر توزیع مکانی انواع کاربریهای شهری بر فاکتورهای مختلف آلودگی هوا مورد مطالعه: شهر ایلام
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
2 دانشیار گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
doi
10.22111/gdij.2025.51068.3716چکیده
گسترش شهری، به تغییرات کاربری اراضی در شهرها منجر شده است که بهنوبة خود، باعث تغییر الگوی منظر و مسائل شدید اکولوژیکی در مناطق شهری میشود. هدف اصلی این تحقیق، بررسی رابطه بین الگوهای مختلف کاربری اراضی و آلایندههای هوا (آئروسل، منو اکسید کربن، دیاکسید نیتروژن و دیاکسید گوگرد) در شهر ایلام میباشد. در این پژوهش، از نقشههای کاربری شهری برای تهیة نقشه فاصله و تراکم کاربریها و از تصاویر ماهوارهای «Sentinel-5P» برای محاسبه و ارزیابی آلایندههای هوا استفاده شد. سپس رابطة بین ترکیب فضایی و پیکربندی کاربریهای شهری و آلایندههای هوا، با استفاده از ضریب همبستگی محاسبه شد. با اعمال الگوریتم مشخصشد که بر اساس شاخص فاصله الگوی توزیع مکانی، کاربریهای صنعتی، بیشترین تأثیر را در فرم انتشار آلودگیهای آئروسل، آلاینده دیاکسید نیتروژن و مونواکسیدکربن در طول سال برای سلامتی مردم داشته و کاربریهای مسکونی، دارای جانمایی نسبتاً مناسبی از منظر انتشار آلودگیهای آئروسل و مونواکسیدکربن بودهاند، بر اساس شاخص فاصله مشخصشد که فاصلههای نزدیک به کاربری آموزشی، در تولید آلاینده دیاکسید گوگرد، مؤثرتر از سایر فاصله از کاربریهای بوده است. همچنین بر اساس معیار تراکم الگوی توزیع مکانی، کاربریهای صنعتی بیشترین تأثیر را در فرم در انتشار آلودگیهای آئروسل، مونواکسیدکربن و دیاکسید گوگرد داشته و کاربری مسکونی عامل مؤثرتری در تولید آلودگی دیاکسید نیتروژن بر اساس معیار تراکم میباشد. همچنین براساس شاخص تراکم کاربری مسکونی عامل مؤثرتری در تولید آلودگی دیاکسید نیتروژن میباشد. آلایندة دیاکسید گوگرد نیز با فاصله از کاربری آموزشی رابطة معکوسی دارد و با فاصله از کاربری صنعتی رابطة مستقیمی دارد.