تاثیر سامانههای ذخیره نزولات آسمانی در افزایش پوشش گیاهی مراتع
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
2 دانشیار پژوهشی پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور، سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی، ایران
doi
10.22092/ijwmse.2021.352776.1863چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی سامانههای ذخیره نزولات آسمانی پیتینگ، کنتورفارو و نقش آنها در جمعآوری آب باران و تولید علوفه در شرایط دیم طراحی شد. این پژوهش، با پنج تیمار پیتینگ همراه بذرپاشی (B)، کنتورفارو همراه بذرپاشی (A)، پیتینگ بدون بذر (E)، کنتورفارو بدون بذر (C) و تیمار شاهد (D) در سه تکرار اجرا شده است. کرتهای استاندارد فائو به ابعاد پنج در 40 متر برای اجرای طرح در ایستگاه تحقیقاتی تیکمهداش در نظر گرفته شد. در تیمارهای بذرپاشی شده گونههای اگروپایرون النگاتوم و اسپرس محلی بهعلت اثرات حفاظت خاک و تولید علوفه کشت شد. تحلیل آماری نتایج با استفاده از نرمافزار SPSS در قالب بلوکهای کامل تصادفی انجام گرفت. نتایج تحلیلهای آماری نشان داد، بیشترین درصد تاج پوشش کل در بالادست کرتها مربوط به تیمار فارو با بذرپاشی با میانگین 80 درصد، میانه کرتها مربوط به عملیات پیتینگ با میانگین 78 درصد و در انتهای کرتها پیتینگ بذرپاشی با میانگین 80 درصد است. مقایسه میانگین درصد پوشش گیاهی و تولید علوفه در تیمارها نشان داد که درصد پوشش گیاهی تیمارهای A، B، C، D و E با هم اختلاف معنیداری نداشته، در یک گروه قرار دارند. تولیدات گیاهان مرتعی و خوشخوراک در تیمار پیتینگ E بیشتر بوده، با تیمارهای A، B، C و D اختلاف معنیداری دارد. همچنین، تیمارهای A، B، C در تولید گیاهان مرتعی اختلاف معنیداری نداشته، ولی با تیمار شاهد (D) اختلاف معنیداری دارند. بیشترین تولید گیاهان مرتعی با 729.17 کیلوگرم در هکتار در تیمار پیتینگ و کمترین آن با 315.33 کیلوگرم درهکتار به تیمار شاهد تعلق دارد.