آسیب شناسی «آیین نامه انضباطی دانشجویان» از منظر پیشگیری از سوء مصرف مواد اعتیادآور
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حقوق، علوم سیاسی و تاریخ دانشگاه یزد
doi
10.22124/jol.2021.17232.1959چکیده
پیشگیری از سوء مصرف مواد اعتیادآور در میان دانشجویان مستلزم طراحی و اجرای آییننامه انضباطی است که در آن، نسبت به کلیه رفتارهای مؤثر بر این آسیب اجتماعی اعم از تبلیغ، تشویق و تحریک به استعمال و نگهداری و توزیع آلات و ادوات استعمال، تخلفانگاری صریح و جامعی انجام گرفته باشد. بهعلاوه، در قبال دانشجوی معتاد، نمیتوان بدون توجه به اهداف و سازوکارهای اصلاحی درمانی از تدابیر طردکننده استفاده نمود. زیرا چنین برخوردی موجب غفلت از علت و تمرکز بر روی معلول شده و با محروم نمودن دانشجوی معتاد از ادامه تحصیل، وی را در اعتیاد بیشتر فرو خواهد برد. افزون بر این، رعایت اصل تناسب میان تخلف و مجازات انضباطی، نقش موثری در تحقق اهداف پیشگیرانه خواهد داشت. تحقیق حاضر با روش توصیفی تحلیلی به بررسی نقایص آییننامه انضباطی دانشجویان در جهت پیشگیری از سوءمصرف مواد اعتیادآور در میان دانشجویان پرداخته است. با توجه به مبانی جرمشناسی، نتایج تحقیق نشان داد که آییننامه مذکور به لحاظ نقصهایی که در تخلف انگاری تمامی رفتارهای مرتبط با سوءمصرف مواد اعتیادآور، عدم توجه به سازوکارهای اصلاحی درمانی و نامتناسب بودن نظام تنبیه گذاری دارد، فاقد قابلیت لازم جهت پیشگیری از سوء مصرف مواد اعتیادآور در میان دانشجویان است.