علل تخریب محیطزیست و پیامدهای آن بر رفتارهای محیطزیستی (مورد مطالعه: روستاهای طوالش در غرب گیلان)
نویسندگان
1 استاد جامعه شناسی محیط زیست، گروه جامعه شناسی توسعه، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 دانشآموخته دکتری جامعهشناسی،گرایش بررسی مسائل اجتماعی ایران، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22111/gdij.2025.50551.3703چکیده
با چالش برانگیزشدن مشکلات محیطزیستی در نواحی روستاییِ برخوردار از اکوسیستمهای طبیعیِ متنوع، ماهیت محلی تخریب محیطزیست نیز قابل تأمل است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر عوامل بیرونی و طبیعیِ تخریب محیطزیست بر رفتارهای محیطزیستی روستاییان در مناطق روستایی شهرستانهای تالش، رضوانشهر و ماسال است که بهروش کیفی انجام شده است. جامعة مطالعاتی شامل 45 نفر از روستاییان و کارشناسان است که بهشیوة نمونهگیری هدفمند و حداکثر تنوع انتخاب شدند. دادههای حاصل از مصاحبة نیمهساختیافته با تکنیک تحلیل محتوای کیفی از نوع قیاسی جهتدار تحلیل شدند. اعتبار تحقیق به شیوههای باورپذیرکردن گزینشی و ارزیابی اعتبار بهروش ارتباطی حاصل شد. براساس مفهوم «وجود مسائل عینی تخریب محیطزیست» بهعنوان مفهوم تعدیلی برگرفته از نظریة ارزشهای مادی/فرامادی اینگلهارت، 5 مقولة عمده، 7 زیرمقوله و 8 کد استخراج شدند. طبق یافتهها، برداشت بیرویة منابع طبیعی، انباشت زباله و پسماند در جنگل و سواحل دریا، قاچاق منابع طبیعی، تصرف و تغییر کاربری اراضی طبیعی بهعنوان مهمترین مسائل عینی تخریب محیطزیست شناسایی شدند. نتایج حاکی از آن است که وجود مسائل عینی تخریب محیطزیست بر رفتارهای محیطزیستی روستاییان تأثیر معکوس داشته و رفتارهای مخربانة محیطزیستی در نواحی روستایی فراگیر شده است. گزارة نظری حاصل از مجموع یافتهها بدین شکل تدوین شد: «در نواحی روستایی، بهرهبرداری سازمانیافته با غلبة نگاه تجاری، بازنمودی از مدیریت ناپایدار منابع طبیعی است. ضمن اینکه معضل سایتهای دفع زباله، قاچاق چوب درختان جنگلی، بهرهبرداری معیشتی روستاییان از منابع طبیعیِ در دسترس به موجب قائل بودن به حق بهرة مالکانه و بحرانهای طبیعی به اشکال متعدد و در سطوح گسترده و محدود اما فراگیر، فرصتهای تخریب مضاعف محیطزیست را میگستراند». سازمانهای مسئول به مسئلهمندی تخریب محیطزیست و مرتفعنمودن علل آن توجه جدی نشان دهند. سیاستگذاریهای بهرهبرداری از منابع طبیعی باید در راستای حفاظت پایدار از طبیعت بازنگری شود. این مهم مستلزم انجام مطالعات جامع است.