علل تخریب محیط‌زیست و پیامدهای آن بر رفتارهای محیط‌زیستی (مورد مطالعه: روستاهای طوالش در غرب گیلان)

نویسندگان

1 استاد جامعه شناسی محیط زیست، گروه جامعه شناسی توسعه، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 دانش‌آموخته دکتری جامعه‌شناسی،گرایش بررسی مسائل اجتماعی ایران، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

doi
10.22111/gdij.2025.50551.3703
چکیده

با چالش برانگیزشدن مشکلات محیط‌زیستی در نواحی روستاییِ برخوردار از اکوسیستم‌های طبیعیِ متنوع، ماهیت محلی تخریب محیط‌زیست نیز قابل تأمل‌ است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر عوامل بیرونی و طبیعیِ تخریب محیط‌زیست بر رفتارهای محیط‌زیستی روستاییان در مناطق روستایی شهرستان‌های تالش، رضوانشهر و ماسال است که به­روش کیفی انجام شده است. جامعة مطالعاتی شامل 45 نفر از روستاییان و کارشناسان است که به­شیوة نمونه‌گیری هدفمند و حداکثر تنوع انتخاب شدند. داده‌های حاصل از مصاحبة نیمه‌ساخت‌یافته با تکنیک تحلیل محتوای کیفی از نوع قیاسی جهت‌دار تحلیل شدند. اعتبار تحقیق به شیوه‌های باورپذیرکردن گزینشی و ارزیابی اعتبار به­روش ارتباطی حاصل شد. براساس مفهوم «وجود مسائل عینی تخریب محیط‌زیست» به­عنوان مفهوم تعدیلی برگرفته از نظریة ارزش‌های مادی/فرامادی‌ اینگلهارت، 5 مقولة عمده، 7 زیرمقوله و 8 کد استخراج شدند. طبق یافته‌ها، برداشت بی‌رویة منابع طبیعی، انباشت زباله و پسماند در جنگل و سواحل دریا، قاچاق منابع طبیعی، تصرف و تغییر کاربری اراضی طبیعی به­عنوان مهم‌ترین مسائل عینی تخریب محیط‌زیست شناسایی شدند. نتایج حاکی از آن است که وجود مسائل عینی تخریب محیط‌زیست بر رفتارهای محیط‌زیستی روستاییان تأثیر معکوس داشته و رفتارهای مخربانة محیط‌زیستی در نواحی روستایی فراگیر شده است. گزارة نظری حاصل از مجموع یافته‌ها بدین شکل تدوین شد: «در نواحی روستایی، بهره‌برداری سازمان‌یافته با غلبة نگاه تجاری، بازنمودی از مدیریت ناپایدار منابع طبیعی است. ضمن این­که معضل سایت‌های دفع زباله، قاچاق چوب درختان جنگلی، بهره‌برداری معیشتی روستاییان از منابع طبیعیِ در دسترس به موجب قائل بودن به حق بهرة مالکانه و بحران‌های طبیعی به اشکال متعدد و در سطوح گسترده و محدود اما فراگیر، فرصت‌های تخریب مضاعف محیط‌زیست را می‌گستراند». سازمان‌های مسئول به مسئله‌مندی تخریب محیط‌زیست و مرتفع­نمودن علل آن توجه جدی نشان دهند. سیاست‌گذاری‌های بهره‌برداری از منابع طبیعی باید در راستای حفاظت پایدار از طبیعت بازنگری شود. این مهم مستلزم انجام مطالعات جامع است.