خاستگاه نفس در نگاه تکاملی صدرایی و نگاه تکاملی نوخاستهگرایی
نویسندگان
1 استاد گروه فلسفه، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22108/coth.2018.110677.1148چکیده
در الهیات مسیحی که با الهیات اسلامی بیگانه نیست، راجع به خاستگاه نفس، بهطور سنتی سه دیدگاه وجود دارد: «آفرینشگرایی»، «تولدگرایی»، و «تقدم وجودی». «دوگانهانگاری جوهری نوخاسته» دیدگاه چهارمی است که بهتازگی با تأثیر از نگاه علمی و تکاملی نوخاستهگرایان مطرح شده است. در این نگاه سیستمی و کلگرایانه، ذهن/نفس از نظام ارگانیک بدن و از طریق فرایندها و تعاملات طبیعی و شبکهای پیچیده از ارتباطات عصبی تولید شده است، نه اینکه از بیرون بدن قرار داده شده باشد. در این مقاله با توجه به شباهت زیاد «دوگانهانگاری جوهری نوخاسته» و دیدگاه جسمانیهالحدوث صدرا، این دو نظریه دربارة خاستگاه و منشأ نفس مطالعه میشوند. روش پژوهش، تطبیقی، تحلیلی و استدلالی است. هدف این پژوهش، کشف و طرح نقاط ضعف و قوت هریک از این دو نظریه و رسیدن به دیدگاه متعالیتر دراینباره است. یافتهها: تصور برخی شارحان از جسمانیهالحدوث صدرایی آن است که نفس با ترکیب عناصر و تحقق مزاج و از طریق حرکات اشتدادی و جوهری، از جسم تولید میشود؛ اما توجه دقیقتر به نگاه صدرایی، علاوه از اینکه او را پیشتاز نوخاستهگرایی معرفی میکند، با رفع خلأهای تبیینی این دیدگاه، او را در زمرة آفرینشگرایان قرار میدهد. نگاهی که امروزه جامع بین علم، دین و فلسفه است و ازاینرو با نام «آفرینشگرایی نوخاستة صدرایی» در حکم گزینه و نظریهای بسطپذیر و شایان توجه به فلاسفة دین و متکلمان پیشنهاد میشود.