ارتباط صفات شخصیتی، عوامل جمعیت‌شناسی و مصرف فعلی مواد/ دارو با فرسودگی تحصیلی دانشجویان پزشکی: نقش تعدیل‌کننده‌ی فعالیت فیزیکی

نویسندگان

1 دکترای پزشکی، گروه روانپزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

2 دکترای پزشکی، گروه روانپزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران

3 دکترای پزشکی، گروه روانپزشکی ، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

4 دکترای پزشکی، گروه روانپزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

doi
10.48305/jims.v41.i720.0382
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین ارتباط صفات شخصیتی، عوامل جمعیت‌شناسی، مصرف فعلی مواد/ دارو و فعالیت فیزیکی با فرسودگی تحصیلی دانشجویان پزشکی، و بررسی نقش تعدیل‌کننده‌ی فعالیت فیزیکی در ارتباط میان صفات شخصیتی و فرسودگی تحصیلی انجام پذیرفت.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی که در سال 1398 در شهر زاهدان به مرحله‌ی اجرا درآمد، 400 دانشجوی پزشکی از چهار مقطع علوم پایه، فیزیوپاتولوژی، کارآموزی و کارورزی با روش نمونه‌گیری سهمیه‌ای انتخاب شدند و با استفاده از فرم اطلاعات جمعیت‌شناسی، پرسش‌نامه‌ی فعالیت بدنی Baecke، پرسش‌نامه‌ی سرشت و منش و پرسش‌نامه‌ی فرسودگی تحصیلی Breso تحت ارزیابی قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی (شامل آزمون Kruskal-Wallis، ضریب همبستگی Spearman، و تحلیل رگرسیون سلسله‌مراتبی)، بهره گرفته شد.یافته‌ها: در این مطالعه، 156 مرد و 244 زن شرکت داشتند. فراوانی کلی مصرف فعلی مواد/ دارو و فرسودگی تحصیلی به‌ترتیب 27/5 و 25/8 درصد گزارش شد. نتایج این مطالعه نشان داد که فعالیت‌ فیزیکی، پشتکار و همکاری به‌صورت منفی و سال‌های تحصیل در دانشکده‌ی پزشکی، مصرف فعلی مواد/ دارو و نوجویی به‌صورت مثبت با فرسودگی تحصیلی در ارتباط می‌باشند. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که فعالیت ‌فیزیکی در ارتباط میان نوجویی و فرسودگی تحصیلی نقش تعدیل‌کننده دارد.نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد توجه به عواملی همچون تفاوت‌های شخصیتی، سال‌های تحصیل در دانشکده‌ی پزشکی، مصرف فعلی مواد/ دارو، و همچنین جهت‌گیری به‌سمت فعالیت‌های فیزیکی منظم بتواند سهم قابل توجهی در تغییر سطوح فرسودگی تحصیلی دانشجویان پزشکی ایفا نماید.