مطالعۀ تطبیقی دیدگاههای تفاسیر شیعه و سنی دربارۀ معناشناسی صفات انسان در قرآن؛ مطالعۀ موردی ظلوم و جهول
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حکمت متعالیه پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
2 استاد گروه فلسفه دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 دانشیار گروه فلسفه، کلام و اخلاق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه حکمت اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.22108/coth.2019.110707.1150چکیده
پژوهش پیش رو با هدف تبیین و تعیین مؤلفههای معناییِ دو واژۀ «ظلوم» و«جهول» از لابهلای دیدگاههای مختلف مفسران شیعه و سنی و براساس روابط جانشینی و همنشینی انجام شده است تا تصویر واضح و روشنی از ظلوم و جهول بودن انسان عرضه کند. در این مقاله به روش تحلیلیتوصیفی، دیدگاههای شمار درخور توجهی از مفسران دو مذهب ازنظر تطبیقی، بررسی و نشان داده شد بیشتر عالمان اهل سنت معتقدند «ظلوم و جهول» بودن جزو سرشت تمامی انسانهاست و هیچ انسانی از دایرۀ این دو صفت نکوهیده، خارج نیست و در طرف مقابل، بیشتر علمای شیعه معتقدند ظلوم و جهول بودن جزو صفات ذاتی انسان نیست؛ بلکه مختص کسانی است که از جادۀ هدایت الهی منحرف شده و پرورش نیافتهاند.
