نیمرخ حسی در نوزادان و شیرخواران با سابقه‌ی تولد نارس و بستری در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی نوزادان

نویسندگان

1 استادیار، گروه کاردرمانی، دانشکده‌ی علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

2 مرکز تحقیقات توانبخشی، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده‌ی علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران

3 استادیار طب نوزادی و پیرامون تولد، مرکز تحقیقات نوزادان، گروه کودکان، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

4 استادیار، گروه کاردرمانی، دانشکده‌ی علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.48305/jims.v41.i719.0346
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: این مطالعه به منظور بررسی عوامل مؤثر در الگوهای پردازش حسی و همچنین تعیین الگوی پردازش حس‌های مختلف نوزادان نارس یک تا شش ماهه طراحی و اجرا گردید.روش‌ها: در یک مطالعه‌ی مقطعی در سال 1400، تعداد 79 شیرخوار با سن تصحیح شده کمتر از 6 ماه و سابقه‌ی بستری چند روز تا یک ماه در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی نوزادان از طریق نمونه‌گیری در دسترس، توسط پرسش‌نامه‌ی «نمیرخ حسی شیرخواری» با اعتبار محتوایی (0/95) و پایایی (0/95-0/72) دارای 25 سؤال با 6 خرده مقیاس پردازش عمومی، پردازش شنیداری، پردازش دیداری، پردازش لامسه، پردازش حرکتی و پردازش دهانی و یک نمره‌ی کلی مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته‌ها: نمره‌ی کلی پرسش‌نامه با میانگین 19/08 ± 52/6 نشان داد که پردازش حسی در 54/4 درصد شیرخواران غیرطبیعی است. همچنین بین الگوهای پردازش حسی با سن تقویمی، سن جنینی، وزن هنگام تولد و مدت زمان بستری ارتباط معنی‌داری وجود داشت. به طوری که دو گروه نوزادان با کمتر از 1 هفته بستری و بیشتر از 2 هفته بستری، در پردازش حس لامسه تفاوت معنی‌داری داشتند. همچنین در نوزادانی با سن تقویمی کمتر از یک ماه و بین 1 تا 6 ماه، پردازش شنیداری، لامسه و دهانی تفاوت معنی‌داری داشت. نمره‌ی کل پردازش حسی نیز در نوزادان با هفته‌ی جنینی کمتر از 32 و بیشتر از 32 تفاوت معنی‌داری نشان داد.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد افزایش مدت بستری، نوزاد را برای مدت بیشتری در معرض دریافت حس‌های متعارض با رشد و تکامل قرار می‌دهد.