جرمشناسی فرهنگی سبز: از علت شناسی تا پیشگیری
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق دانشگاه تبریز
doi
10.22124/jol.2020.12114.1622چکیده
رویکرد سنتی به رشد و توسعة اقتصادی همراه با پدیدههایی چون صنعتی شدن، شهرنشینی، رشد فزاینده جمعیت و امپراطوری سرمایه و سرمایهداری، جهان معاصر را با بحرانهای جدی زیستمحیطی مواجه ساخته است. به گونهای که امروزه حفاظت از محیطزیست و مقابله با بحرانهای زیست محیطی به یکی از نگرانیهای اصلی جامعه جهانی تبدیل گردیده است. «جرمشناسی فرهنگی سبز» به عنوان یک رویکرد انتقادی نوین، با هدف به چالش کشاندن این رویکردهای سنتی و غیراکولوژیک، حفاظت از محیطزیست، علتشناسی جرایم و رفتارهای ناپایدار زیست محیطی و پیشگیری از آنها از اوایل هزاره سوم میلادی وارد جرمشناسی انتقادی معاصر گردیده است. این مقاله با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی به بررسی این رویکرد نوین پرداخته است. حاصل این مطالعات نشان میدهد که جرمشناسی فرهنگی سبز در علتشناسی جرایم و رفتارهای ناپایدار زیست محیطی بر فرهنگ مجرمانه سازمانی، فرهنگ مصرفگرایی، اقتصاد سیاسی جوامع سرمایهداری و بازنماییهای رسانهای تأکید میکند و بر این اساس، اصلاح ساختارهای سیاسی، اقتصادی، حقوقی و فرهنگی آنومیک و غیر اکولوژیک جامعه را موثرترین روش برای پیشگیری از جرایم و رفتارهای ناپایدار زیست محیطی میداند.