جرم‌شناسی فرهنگی سبز: از علت شناسی تا پیشگیری

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق دانشگاه تبریز

doi
10.22124/jol.2020.12114.1622
چکیده

رویکرد سنتی به رشد و توسعة اقتصادی همراه با پدیده­هایی چون صنعتی شدن، شهرنشینی، رشد فزاینده جمعیت و امپراطوری سرمایه و سرمایه‌داری، جهان معاصر را با بحران­های جدی زیست­محیطی مواجه ساخته است. به گونه­ای که امروزه حفاظت از محیط‌زیست و مقابله با بحران­های زیست محیطی به یکی از نگرانی‌های اصلی جامعه جهانی تبدیل گردیده است. «جرم­شناسی فرهنگی سبز» به عنوان یک رویکرد انتقادی نوین، با هدف به چالش کشاندن این رویکردهای سنتی و غیراکولوژیک، حفاظت از محیط‌زیست، علت‌شناسی جرایم و رفتار­های ناپایدار زیست محیطی و پیشگیری از آنها از اوایل هزاره سوم میلادی وارد جرم‌شناسی انتقادی معاصر گردیده است. این مقاله با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی به بررسی این رویکرد نوین پرداخته است. حاصل این مطالعات نشان می­دهد که جرم­شناسی فرهنگی سبز در علت­شناسی جرایم و رفتارهای ناپایدار زیست ­محیطی بر فرهنگ مجرمانه سازمانی، فرهنگ مصرف­گرایی، اقتصاد سیاسی جوامع سرمایه­داری و بازنمایی­های رسانه­ای تأکید می­کند و بر این اساس، اصلاح ساختارهای سیاسی، اقتصادی، حقوقی و فرهنگی آنومیک و غیر اکولوژیک جامعه را موثرترین روش برای پیشگیری از جرایم و رفتارهای ناپایدار زیست­ محیطی می­داند.