پایش میزان عقربگزیدگی در شهرستان شوش استان خوزستان در شش ماههی اول سال 1398
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حشرهشناسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2 دکترای تخصصی، گروه حشرهشناسی پزشکی و مبارزه با ناقلین، دانشکدهی بهداشت و پژوهشکدهی محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه حشرهشناسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
doi
10.48305/jims.v41.i718.0319چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: عقربگزیدگی، یکی از موضوعات ناخوشایند مردم میباشد. در شهرستان شوش امکان زیست مناسبی برای عقربها وجود دارد. پژوهش حاضر در خصوص پایش میزان عقربگزیدگی در شهرستان شوش به منظور ارائهی مستندات برای تصمیمگیرندگان نظام سلامت انجام شد.روشها: در یک مطالعهی مقطعی، تمامی پروندههای موارد عقربگزیدگی که از ابتدای فروردین ماه تا پایان شهریورماه سال 1398 جهت درمان به مراکز درمانی شهرستان شوش مراجعه کرده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. دادههای حاصل از میزان عقربگزیدگی برحسب جنسیت، گروههای سنی، ماههای سال، نوع منطقه (شهری یا روستایی) و عضو در معرض نیش عقرب طبقهبندی و با استفاده از آزمون آماری Wilcoxon، تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: میزان عقربگزیدگی در میان زنان (50/3 درصد) بیشتر از مردان (49/7 درصد) بود. بیشترین و کمترین میزان عقربگزیدگی به ترتیب در گروههای سنی زیر 15 سال (30/4 درصد) و بالای 65 سال (1/5 درصد) و ماههای شهریور (23/6 درصد) و فروردین (6/9 درصد) مشاهده شد. میزان عقربگزیدگی در مناطق روستایی (79/7 درصد) بیشتر از مناطق شهری (20/3 درصد) بود. دستها (43/2 درصد) نسبت به پاها (32/2 درصد) و سر و تنه (24/6 درصد) بیشتر در معرض نیش عقرب قرار گرفته بودند. آزمون Wilcoxon اختلاف معنیداری بین میزان عقربگزیدگی برحسب جنسیت، گروههای سنی، نوع منطقهی شهری یا روستایی و عضو در معرض نیش نشان نداد. اما اختلاف معنیداری بین میزان عقربگزیدگی برحسب ماههای سال نشان داد.نتیجهگیری: روند میزان عقربگزیدگی به تدریج از فروردین ماه تا شهریورماه افزایش یافته و در شهریورماه به حداکثر رسید. همچنین روند میزان عقربگزیدگی از حداکثر اوج خود در گروه سنی زیر 15 سال، به تدریج با افزایش سن به حداقل خود در گروه سنی بالای 65 سال رسید.